Nie płacz...

[kul2]

[center]Nie placz... [/center]

Około 75% japońskich graczy dotknęło i poruszyło zakończenie Metal Gear Solid: Snake Eater.
W Korei liczba ta dochodziła już nawet do 90%.

A Ciebie poruszylo?
Bo mnie tak, ale nie mowmy o tym.
To zostawmy dla ankiety, sprobujmy porozmawiac o tym jak zinterpretowales MGS3. Tak jak chcial Kojima, czy tez inaczej. No i dlaczego inaczej?

Motywy ktory Kojima pokazal w 3, jest poniekad wstepem do tego co bedzie w 4, a raczej przeciwienstwem
Po skonczeniu trojki zaczalem sie zastanawiac czy cos takiego mogloby miec miejsce obecnie i wniosek jest taki, ze owszem, mimo konca Zimnej Wojny, ciagle cos takiego moze sie wydarzyc.
Smutne, nie sadzisz?

[Bizon]

Może jestem głupi i nie rozumie przesłań, ale to zakończenie mnie naprawdę wzruszyło, nie żebym płakał, ale po prostu zrobiło mi się smutno.

Końcowy monolog Evy i pięknie zrobiona scena na cmentarzu, by nareszcie pierwszy raz w serii zobaczyć jak nasz główny bohater (który to przecież jest twardzielem) płacze.

Nie wiem co w tym jest, ale mnie rusza :wink:

[Kazek]

Oczywiscie, ze zakonczenie MGS3 mnie poruszylo, bylem pod wielkim wrazeniem i zrobilo sie troche smutno. Jednak bardziej patrzylem na zakonczenie przez pryzmat postaci glownego bohatera- Big Boss'a to co wplynelo na niego, to co sprawilo ze stal sie czlowiekiem takim jakim sie stal. Dlatego nie za bardzo podoba mi sie jego wizerunek w MGS PO tzn. dalej wielki patriota, bo po MGS3 myslalem ze sama smierc The Boss byla przyczyna jego buntu. Ale wracajac do tematu najlepsze zakonczenie w serii wg mnie, o wiele lepsze niz w MGS2 po ktorym mialem mieszane uczucia.

[wredny]

Szczerze mowiac nie rozumiem przeslania Kojimy , ja wlasnie myslalem ze o to chodzilo - zeby byc wzruszonym, zeby plakac , zeby zaglebic sie w uczucia bohaterow...(jesli juz do tego doszedlem to mowie odrazu ze trudno bylo...)Bylo to najlepsze zakonczenie ever ;x

[Johny Sasaki]

Przeszedlem ta gre jakies 8 razy, i choc zawsze sie staram, to za kazdym razem uronie chociaz lezke, zazwyczaj nie wytrzymuje w momencie jak EVA mowi "She was a true patriot (a moze hero?)"

[Gac666x]

A mnie jakoś nie wzruszyło, buuhuu. Chyba bardziej się wzruszyłem na zakończeniu MGS 2 nie wiedzieć czemu.

[Adamska]

Ba... mnie nawet porusza samo main theme z trójki... a co dopiero w aranzacji takich scen

[solid_stolec]

typowa scenka starająca się ścisnąć nam gardło. nie płakałem, choć troszkę mnie poruszyło to zakończenie.

[Mr. X]

Zgadzam sie z przedmowca , rowniez nie płakałem , choc oszczywiscie scena koncowa była poruszająca i miala na celu wywoływac u graczy pewne emocje to ja zachowałem zimną krew i opanowanie

[Adamska]

z tym płaczem to juz by przesada była xD

[ppompa]

mnie wzruszylo ale nie az tak zebym plakal.

[Johny Sasaki]

ale z Was twardziele

[Anik]

Mnie zaczęła twarz się "krzywić" od momentu zabicia The Boss
A kiedy Big Boss salutował nad jej grobem i próbował nie płakać (jeszcze ta dramatyczna mowa EVY) to mi się oczy czerwone zrobiły (to nie była rozkleja na maxa, cóż łezka mi pociekła, później była żałoba ). Już dawno się tak nie wzruszyłam od czasów Final Fantasy 7

[Hal]

Nie, mnie nie poruszyło, mnie nadal porusza. Rzecz jasna nie jest to coś, co wywołuje potok łez, choć przyznaję, że za każdym ukończeniem Snake Eatera uronię jedną, samotną łezkę, niczym Big Boss nad grobem mentorki.
W zasadzie siła oddziaływania tego niesamowitego zakończenia zależna jest dla mnie od tego, jak mocno wkręcę się w rozgrywkę i historię. Bo nie wyobrażam sobie mojego wzruszenia pod koniec historii, gdybym przeprowadzał np. speedrun trzeciej części.
Zdecydowanie podczas grania odniosłem wrażenie, że śmierć The Boss jest olbrzymią tragedią. Za każdym razem gdy następuje takie piękne ujęcię patriotki, gdy leży ona skąpana w kwiatach, a "kamera" ukazuje jej szlachetny profil, to wtedy najdobitniej uświadamiam sobie, że odeszła postać niezwykle istotna. Poruszenie to nie tylko łzy. Ja czuję w takich chwilach coś pięknego, trudnego do zdefiniowania wewnątrz, a ta scena zdecydowanie wywołala we mnie tego typu odczucia.
Przyznam się, że nie jestem w stanie zrozumieć tego, co Hideo miał na myśli stwierdzając, że taki odbiór tej sceny nie był dla niego priorytetem, a chodziło o coś zupełnie innego. Najwyraźniej nie jest mi dane właściwie odczytać tego, co umysł mistrza sobie zamierzył. No cóż;)

[mati_mat]

Mnie zakończenie poruszyło a zwłaszcza scena przy grobie The Boss.

[FOX HUND]

Taaak. Finałowa scena przedstawiająca Naked Snake'a odbierającego zasłużony medal, idącego pożegnać swojego mentora, nauczyciela....ukochaną osobę przyprawiła mnie o smutek, który potęgował to tego stopnia, że nie potrafiłem zapanować nad swoimi gruczołami łzowymi. I wkońcu stało się - uroniłem łzę.
Nie tylko podczas ostatniej sceny zrobiło mi się melancholijnie

[Solidny]

Mnie dreszcz przechodzi podczas wyjawiania prawdy. Tak mniej więcej kiedy utworek lecący w tle (Debriefing) gra najgłośniej.

Przeczytałem artykuł ze dwa-trzy razy, a i tak nie jestem pewien czy rozumiem. Chodziło o to, by nie dopuścić do czegoś takiego w naszym życiu?

"Soldier's skills are not meant to hurt friends"

...czy jakoś tak

[Lost]

Przeczytałem artykuł ze dwa-trzy razy, a i tak nie jestem pewien czy rozumiem. Chodziło o to, by nie dopuścić do czegoś takiego w naszym życiu?

Tak, dobrze zrozumiałeś Solidny.

Jeżeli chodzi o mnie, to końcowa scena bardzo mnie poruszyła. Nie żebym wylewał hektolitry łez, ale przez bardzo długi czas rozmyślałem o tym, co zobaczyłem i zarazem byłem przy tym przybity. Wiem, że Ameryki tym stwierdzeniem to ja nie odkryję, ale gdyby było więcej takich ludzi, to świat byłby lepszy. Powaga!

[uci]

no powiem że końcówka wzrusza. Chyba najlpeiej zrobione zakończenie gry ever jakie widziałem.

[Andreew]

Tak zakończenie to mistrzostwo. Wisienka na smakowitym torcie jakim jest MGS:3
Takie wrażenie zrobiło jeszcze tylko zakończenie Shadow of the Colossus - tam łza mi co prawda nie poleciała, ale było podobne uczucie, nawet nie wiem jak to opisać. Się wzruszyłem poprostu

[Uzion]

Mnie to zakonczenie nie wzruszylo. Nie potrafie powiedziec dlaczego. Za to podobnie jak Andreew'a bardzo poruszylo mnie zakonczenie SotC, ktore uwazam za... ...po prostu "Dzielo Sztuki" (wiem powtarzam sie)

[KoRnol]

Uwazam ze koncowka jest przez tworcow dobrze przemyslana w ktorej wystepuje smutny klimat tragizmu. Taki juz ten los bohaterow... Ale to i tak sie umywa moim osobistym zdaniem do Silenta 2 kiedy to James dobija zone w czasie kiedy ona uierajacym glosem wypowiada jego imie. Ufffff... to jest tragizm P

[raven_raven]

Witam, wszystkich, to mój pierwszy post na tym forum.


Uwaga, spoilery.

Mnie nie poruszyło. Po prostu wstrząsnęło, ryczałem jak bóbr.
[spoiler]Tuż po powaleniu The Boss, kiedy wręczała nam Patriota[/spoiler]... po prostu beczałem, tak nagle mnie chwyciło, taki bezpośredni smutek, który musiałem z sibie wyrzucić.

Nie wstydzę się tego, dla mnie jest to wyznacznik tego, jaka ta gra jest genialna. Żadna mnie nie wzruszyła do tego stopnia, nawet [spoiler]śmierć Emmy w MGS2[/spoiler], nawet różne scenki w FFX, nic, tylko wspaniały Metal Gear Solid 3

[Blady]

Trzymajcie mnie, bo [spoiler]padnę[/spoiler]

Zakończenie MGS3 było SPECJALNIE kreowane, żeby nas wzruszyć- słysząc Kojime mówiącego o "niezrozumieniu przez nas zakończenia" wyśmiewam go soczyście. Patetyczna muzyka, pełna emocji narracja w tle i ubrany w garniak BB idący przez wyścielony kwiatami cmentarz...NAWET JA URONIŁEM NA TEJ SCENIE ŁZE, GODDAMIT!!
No mam za to nadzieję, że odpowiednio zrozumieliśmy tragedię Paina i Feara, bo jeśli miałem uronić łzę przy ich [o, spoiler] śmierci przez detonację [/i już nie], to niekoniecznie się udało.

[Johny Sasaki]

<trzyma bladego, zeby nie [spoiler]padl[/spoiler]>

Moze Kojima mowiac, ze nie rozumiemy zakonczenia ma na mysli nie to, ze byla ona postrzegana jako bohater wg znajacych prawde/zbrodniarz, tylko to o czym ja caly czas mowie, Big Boss mowil i Snake tez mowi (i zdaje sie, ze nawet Gray Fox, ale glowy nie dam) tez mowi na temat bycia bohaterem czyli m.in., ze nie ma czegos takiego jak bohater na polu bitwy, lepszy zywy tchorz niz martwy bohater i, ze Boss nie byla ani bohaterem ani zdrajca, byla po prostu ... jakby to ujac delikatnie.... glupikiem, ktory dal sie wykorzystac i do konca wierzyl, ze oddanie najcenniejszego daru jaki sie ma - zycie (a wraz z nim ludzka godosc) po to, zeby wyprostowac to co, zrobili ludzie majacy wszystkich innych za pionki w swojej grze ma sens? Zreszta MPO dobitnie pokazuje, ze The Boss zostala 'wydymana' przez ludzi, dla ktorych sie poswiecila i to co mowi pod koniec gry to nie do konca prawda.

[Hal]

Zakończenie MGS3 było SPECJALNIE kreowane, żeby nas wzruszyć

A ja zawsze myślałem, że było kreowane NIESPECJALNIE.

Pytam się - i cóż z tego? Osiągnęło swój efekt i to jest najistotniejsze. Podniosła muzyka? W to mi graj. Dobry patos nie jest zły.
Być może wolałbyś ukazanie tej sceny w bardziej ascetycznym stylu (co mogło by być także interesujące), ale uważam, że taki zabieg prawdopodobnie położyłby cały wydźwięk końcówki.

To musiało dotrzeć do współczesnego gracza. I chwała, że do większości dotarło.

[Gillian]

To musiało dotrzeć do współczesnego gracza. I chwała, że do większości dotarło.

Właśnie, dlatego cała końcówka, od momentu walki z Shagahodem była na siłę Hollywoodzka, co stawało się już niesmaczne. Stąd widać, do jakiego odbiorcy został skierowany cały MGS3 - dość przypadkowego fana, któremu nie spodobała się MGS2 (Raiden, "ten pedał" i niezrozumiała fabuła), wielkiego amerykańskiego "patrioty", bo taka właśnie amerykańska wizja patriotyzmu tu moim zdaniem została przedstawiona.

Co nie znaczy, że zakończenie nie wzrusza i nie znaczy, że jest złe. Jest poprostu typowo amerykańskie.

[Fedor]

Nie do końca. Co się tyczy amerykańskiej wizji patriotyzmu to najlepszym przykładem jaki mi teraz przychodzi do głowy jest "Pearl Harbor". Ja bym tak nie uproszczał zakończenia 3. Jak dla mnie nie tyczy się ono przede wszystkim patriotyzmu, to wewnętrzny dramat Big Bossa, człowieka, który podporzadkował swoje życie, swoje ideały służbie dla kraju. Był w tym podejściu naiwny niczym Raiden w 2. Do dziś pamiętam jego rozmowę z The Boss na temat patriotyzmu. Z jego słów przemawiały puste ideały wpojone mu przez przełożonych, niczym nie mogące się równać z tym co próbowała przekazać mu jego mentorka. Big Boss mówi, że jest gotowy zginąć za swoich przywodców, za prezydenta i polityków kierujących jego krajem. Był w tym momencie w wielkim błędzie. Potrzebował dopiero czasu, by sobie to uświadomić. Życie zweryfikowało po prostu wszystko.
Ja sam oglądając zakończenie mam wrażenie, że nasz bohater jakby mógł to by prostu wpakował w zgromadzonych tam gryzipiurków tyle ołowiu ile by mógł.
Zakończenie 3 to po prostu dramat człowieka brutalnie sprowadzonego na ziemie, którego zawiodły zasady i ideały, w które tak mocno wierzył przez całe swoje życie, którego oszukał i wykorzystał jego własny kraj. I mówiąc szczerze to przemawia do mnie bardziej niż śmierć The Boss.

[raven_raven]

Jak dla mnie to gadanie o hollywoodzkim zakończeniu to po prostu szukanie dziury w całym przez znudzonych MGS-ami. Równie dobrze, można powiedzieć, że zakończenie MGS1 jest hollywoodzkie (SPOILER: to uciekanie z walącego się miejsca, ta jazda samochodem na koniec), tak samo MGS2 (SPOILER: pojedynek na miecze, jakieś kombosy i przecięcie kręgosłupa, spadanie z budynku, zawiśnięcie na statule...).

Prawda jest taka, że Kojima sam mówi, że filmy to 70 % jego życia czy coś w ten deseń, na filmach wzorował się tworząc MGS-y, z nich czerpał inspirację (jako przykład mogę podać fabułę MGS2, na jakimś filmie oparł pomysł, aby każda postać w dwójce przynajmniej raz skłamała), więc nie dziwię się, że zakończenia mogą nam się kojarzyć z jakimiś filmami. Wszak dzisiaj bardzo trudno stworzyć coś oryginalnego, co nie miało by w sobie nic, co kiedyś już było. To jest praktycznie niemożliwe.
A jednak sądzę, że Hideo Kojima i jego zespół nadal, czy to w części pierwszej, czy w drugiej czy trzeciej zawierali wspaniałe, oryginalne pomysły.

Ja nadal obstaję przy tym, że Metal Gear Solid 3 jest grą genialną i chwytającą za serce. I wzrusza jak żadna inna.

[Gillian]

Mi tu głównie chodzi o formę, niekoniecznie o treść. Te wzniosłe słowa, to rozciągnięte do granic możliwości zakończenie z kilkoma cudownymi przypadkami, które ratowały życie bohaterów. Cały czas coś totalnie zagrażało życiu Snake'a i Evy i ciągle uchodzili cudownym sposobem z życiem. Natomiast MGS 1 i 2 miały jakieś prostsze, bardziej ludzkie zakończenia. W nich wydaje mi się większy nacisk został położony na słowo. Z kolei w MGS3 głównie akcja, wrażenie i takie sztuczne wzruszenie. W końcówce Snake Eatera mieliśmy podniosłą muzykę, monumentalny monolog Evy, która cokolwiek by nie powiedziała, to i tak wzbudziła by wzruszenie poprzez tę właśnie intonację, sposób mówienia. Tu największe wrażenie zrobiła gra aktorska, a nie słowa, jakie kobieta wypowiadała. A w MGS 1 i 2 mnie poruszyły fakty, treść. W MGS3 natomiast poruszyła mnie sama forma. Jakoś nie dotarło do mnie jaką to wielką patriotką The Joy była. Bo wg mnie to, co ona zrobiła patriotyzmem do końca nie było - raczej właśnie tą amerykańską wizją patriotyzmu.