II: Flashback
- czwartek 21 kwietnia 2011
- Przez Saladin01
II: Flashback
Retrospekcje w MGS4 można podzielić na ‘martwe obrazy’ (wycinki obrazów z poprzednich części), oraz ‘żywe obrazy’ (gra w akcji). Wydarzenia te mają wpływ zarówno na stronę narracyjną jak i skojarzeniową, chociaż sam termin 'retrospekcja’ odnosi się do techniki narracyjnych. Niektóre z retrospekcji mają zadania narracyjne, jednak wiele z nich służy za powtórzenie 'żywych obrazów’ z całej sagi w MGS4.
Pierwsza retrospekcja w grze zbudowana jest na poziomie skojarzeniowym. Old Snake salutuje przed nagrobkiem Big Bossa, a gdy naciśniemy X widzimy jak Big Boss salutuje nad nagrobkiem The Boss w MGS3. Gdyby ta retrospekcja pełniła rolę wyłącznie narracyjną oznaczałaby, że Old Snake to Big Boss (co nie jest prawdą). Jeżeli jednak spojrzymy na nią jak na wydarzenie skojarzeniowe to zobaczymy Snake’a jako swoistego zastępcę Big Bossa, wręcz jego pełnomocnika.
Retrospekcje ujawniają nerwowy system sagi, wątki, zadania, łączą 'żywe obrazy’ z 'martwymi obrazami’ wcześniejszych iteracji wzorców. Porównują Snake’a do Big Bossa, Raidena do Gray Fox’a, Ocelota do Liquid Snake’a, oraz Naomi do Emmy.
Pomyśl o tych wątkach jak o planach, których ogólny zarys powstał w poprzednich częściach serii. Każda kolejna gra powstaje na bazie wzorców z poprzednich gier i modyfikuje iteracje z nowymi elementami. Przyjrzymy się temu na przykładzie rozwoju pomocy z zewnątrz dla Snake’a.
W Metal Gear 1, Snake otrzymywał porady i wsparcie od członków ruchu oporu.
Metal Gear 2 wykorzystało ten motyw w kreowaniu specjalnej roli Gray Fox’a.
Gray Fox powtórzył swoją rolę jako informator w MGS1, przy okazji wyposażono go w cybernetyczne ciało nawiązujące do tego, któremu Big Boss zawdzięcza życie w Metal Gear 2. MGS1 ożywiło wątek pomocy z zewnątrz łącząc drugorzędny element z poprzedniej części z obecną iteracją.
MGS2 w pełni świadomie przedstawiło Olgę jako nowego Cyborg Ninję. Była to oczywiste iteracja wątku pomocy z zewnątrz. Solid Snake także pełnił rolę pomocnika z zewnątrz, którego informacje i pomoc miały bezpośredni wpływ na misję Raidena. Wpływ tak znaczący, że AI Colonel przypomniał Raidenowi, że Snake ‘(…)nie jest częścią symulacji.’
W MGS3 widzimy swoisty powrót do korzeni, gdyż Snake otrzymuje pomoc od dwóch domniemanych zdrajców z NSA. Nie tylko Ocelot i EVA tworzą, nieświadomie, ruch oporu wobec Volgina to oboje zostają ‘fanami [Snake’a]’, co jest iteracją uwielbienia jakim Gray Fox i Raiden darzyli Solid Snake’a.
MGS4 miesza wszystkie wyżej wspomniane elementy rozdzielając je pomiędzy Raidena i Drebina. Drebin przedstawia się tak jak zrobił to Gray Fox jako ‘ani wróg, ani przyjaciel.’ Biorąc pod uwagę jego fanbojowski wręcz entuzjazm co do superżołnierzy można go uznać za jednego z 'fanów’ Snake’a. Raiden pojawia się na polu walki by udzielać Snake’owi porad i w razie potrzeby ochronić. To właśnie tutaj dochodzi do kulminacji motywów pomocy z zewnątrz i ruchu oporu, a retrospekcje kierują uwagę odbiorców na iterację zadań postaci.
Jeszcze nie komentowane.