Mass Effect

[SALADYN]

No to teraz się zastanawiam czy kupować, na chłopski rozum to taka edycja powinna mieć wszystkie wydane jak dotąd DLC chyba że sobie M$ jakieś tam na wyłączność zaklepał.

[Gillian]

Na X360 jeszcze mniej DLC wiec raczej nic MS nie zaklepal

[Szada Farkas]

Chciałbym zobaczyć kolejną część (nie związaną z Shepardem). Jeszcze jakby była prequelem i poruszyła gdzieś tam losy Człowieka Iluzji to byłbym w pełni zadowolony.

[uci]

od tego chyba jest książka czy komiks jakiś

[Szada Farkas]

Ano jest komiks, ale on przedstawia tylko fragment historii Człowieka Iluzji.

[Solidny]

Ktoś obadał wszystkie dodatki? Chciałem sobie odświeżyć serię z nimi, ale ich łączna cena to tyle co nowa gra. Co robić? Jak żyć?

[RafalKa]

Ktoś obadał wszystkie dodatki? Chciałem sobie odświeżyć serię z nimi, ale ich łączna cena to tyle co nowa gra. Co robić? Jak żyć?

Zapytaj premiera albo kogoś z Zanzibaru....

[Gillian]

Ktoś obadał wszystkie dodatki? Chciałem sobie odświeżyć serię z nimi, ale ich łączna cena to tyle co nowa gra. Co robić? Jak żyć?

Mogę powiedzieć coś o Bring Down the Sky do jedynki i o tych trzech, które były w PStrójkowej ME2. Moim zdaniem dopłacać za to nie warto - ja miałem w cenie gry, więc OK. Wyróżnia się z tego oczywiście Lair of the Shadow Broker, ale nie zachwycił mnie tak jak wielu innych graczy. Overlord miał fajny klimacik, ale poza tym nic wielkiego. Kasumi miała potencjał, ale go nie wykorzystała. BDTS był fajny właściwie tylko przez Księżyc. Za 2-3 dyszki można wziąć ten komplet, nie więcej IMO.

[Szada Farkas]

Do trójki wg mnie warto wziąć Lewiatana, bo rozwija nieco wątek Żniwiarzy.

[Faja]

Nieco? Powiedziałbym, że prawie wszystko

[Solidny]

Citadel też podobno zacne - pożegnanie z drużyną i w ogóle. Problem w tym, że nie ma zestawu. Każdy dodatek jest za minimum 2-3 dyszki . Nawet jakiś Pinnacle station z jedynki. Kiedyś kupiłem Arrival, ale... nic z niego nie pamiętam, tylko że wysadziłem system. No nic, może kupię jeden i za rok lub więcej odświeżę serię kupując kolejny. Z perspektywy czasu mniej boli

[Szada Farkas]

Nieco? Powiedziałbym, że prawie wszystko

Szkoda tylko, że dobitnie nie zakańcza wątku tych istot, które się pojawiają w DLC. Bo z tego co pamiętam nikt nie wspomina o nich w epilogu.

A Citadel z tego co wiem to jest takie "DLC dla fanów". Powrót na Cytadelę, spotkanie ze starymi kumplami, masa śmiesznych scen. No i gracze polecają.
A co do Omegi to słyszałem parę opinii, że Omega jest po prostu za droga, ale za to pojawia się tam turianka.

[ArecaS]

Z trójki to chyba From Ashes najlepsze (choć nie miałem Omegi jeszcze), a można mieć za półdarmo w ramach upgrade'u do edycji DDE na PC. Postać Javika naprawdę nieźle rozwija fabułę.

[Szada Farkas]

Ano zapomniałem o From Ashes. Javik ma parę niezłych tekstów A pamiętam, że niektórzy mieli problem jak wyciekł dubbing Javika, który brzmiał jak rastafarianin.

[uci]

Nie ma to jak najważniejsze wątki fabularne wyjaśnić w DLCkach, zupełnie jakby dialog Campbella przed walką z Solidusem sprzedać jako DLC...

[ArecaS]

Nah. Poza Arrival to w sumie detale. Wzbogacają fabułę, ale można bez nich grać. IMO takiego Leviathana nawet nie warto brać, gameplayowo średni jest, a ta geneza Reaperów to nic odkrywczego. Javik jedynie rozwiewa kilka wyobrażeń o Protheanach. Tyle. Te DLC z dwójki to inna sprawa, bo o ile Overlord i Shadow Broker są na tyle dobre, że zagrać po prostu wypada, o tyle Arrival jest słaby, a wyjaśnia jeden z najważniejszych wątków. Natomiast zbiorczego wydania dziwnym trafem nie ma.

[Gillian]

Ja wciąż czekam na trylogię zawierającą wszystkie DLC. Może wydanie Ultra HD na next genach

[Solidny]

Ja wciąż czekam na trylogię zawierającą wszystkie DLC. Może wydanie Ultra HD na next genach

Oby...

Javik to coś więcej niż rozwinięcie wątku protean, tworzy znacznie pełniejszy obraz całościowej sytuacji bohaterów ME3.

Spoiler:

W końcu przeżył poprzednie "żniwa", ba, urodził się kiedy inwazja już trwała i walczył całe życie. Ostatni dialog z nim na Ziemi to dla mnie jeden z ważniejszych elementów zakończenia gry - podsumowanie tego, co udało się osiągnąć w tym cyklu względem poprzedniego. Nie mówiąc już o jednym z ważniejszych motywów gry, jakim jest umiejętność współistnienia różnorodnych form życia (i cywilizacji), co jest dużym kontrastem dla imperialistycznej i rasitowskiej cywilizacji protean, czego dowiadujemy się właśnie od Javika.
Także wydaje mi się, że dodatek dość istotny, ale to tylko moje zdanie.

Omega mnie nawet za bardzo nie interesuje, bo dlaczego najważniejszym problemem w trakcie inwazji Żniwiarzy ma być odbicie komety-speluny?
Recenzje te obawy potwierdzają. Citadel to must have, ale niech stanieje, na litość. Dodatkowy rozdział za 1/3 ceny gry

[Gillian]

Solidny, nie rozpędziłeś się? Pojawia się pytanie, w które dodatki zagrać, a nie które zespoilować.

[Solidny]

Solidny, nie rozpędziłeś się? Pojawia się pytanie, w które dodatki zagrać, a nie które zespoilować.

Sory, nie czułem, że to takie spoilery, oznaczę. Najciekawsze są interakcje i rozmowy z Javikiem, a to coś, co trzeba zobaczyć, w kilku zdaniach ciężko to zepsuć

[Gillian]

Jestem uczulony, bo Javik przede mną dopiero . kupiłem kolekcjonerkę dopiero po zagraniu w zwykłą wersję... I trójeczka czeka na drugie przejście.

[SALADYN]

No to pierwsza część pękła. Od początku miałem zamiar brać się za trylogię jak na trylogie przystało, czyli wszystkie części w ciągu chronologicznym bez powtórnych przejść dla trofeów, na to przyjdzie czas potem.
Z początku oczarował mnie ogrom uniwersum stworzonego na potrzeby pierwszej części, sporo ras w galaktyce, zależności między nimi, ogólne tło historyczne galaktyki i wpasowana w to historia ludzkości. Również eksploracja systemów planetarnych miała w tym odczuciu swój udział, ten element jednak szybko mnie znudził gdy okazało się jeżdżę kursorem po mapce i wylądować mogę na zaledwie jednej planecie w danym układzie. Same planety okazały się miejscówkami o takich samych rozmiarach, z innym ukształtowaniem terenu i innym kolorem podłoża. Okazjonalne zwiedzanie budynków czy jaskiń kopalni tylko spotęgowały uczucie że zastosowano tu patent z kopiowaniem. Naprawdę aż tak ciężko było wymyślić trochę więcej układów pomieszczeń w budynkach ? Dobrze że ten sztuczny, fabularny ogrom galaktyki utrzymał się aż do końca gry, bez niego byłoby zbyt klaustrofobiczne.
O grafice nie ma co pisać, nie po tych wszystkich latach gdy się człowiek napatrzył na next geny. Nie ma źle i nie przeszkadzały mi popupy czy inne niedogodności, widać jednak że swego czasu musiała to być topowa oprawa.
Fabularnie też wodotrysków nie widziałem, jednak w space operze osiągnięcie jakiegoś mistrzostwa w tej kwestii jest niezmiernie trudne. Ot po prostu jak ma się grę czy film z akcją w kosmosie z kilkoma rasami to musi to być jeden z trzech schematów. Dwie lub więcej stron prowadzą konflikt między sobą, zjednoczone rasy stawiają razem czoła wspólnemu nieznanemu wrogowi lub doświadczamy jakiejś pobocznej historii w której Space Opera jest tylko tłem, jest jeszcze miejsce na mieszaninę tych motywów ale poza tym wszystkie historie da się podpiąć pod te schematy. W ME mamy tą druga opcję, poprawną i popartą logiką ale nie miałem ochoty bić pokłonów przed scenarzystami. Zakończenie mnie zniesmaczyło, było zbyt patetyczne i brakowało tylko powiewającej w tle za Shepardem amerykańskiej flagi, nie wiem tylko na ile odmienne są inne zakończenia o ile jakieś są poza tym które doświadczyłem.
Gameplay też mnie nie zachwycił, brakuje mi w nim jasności. Do końca nie wiedziałem jak się robi sprint postacią a ograniczenie możliwości używania pełnego potencjału wszystkich broni ze względu na klasę postaci do teraz wydaje mi się debilne. Po prostu na kiego mi ta snajperka kiedy nie mogę używać jej lunety ! Nie jestem też za bardzo za tym żeby gra w której się strzela miała ten element zbyt zależny od RPG'owych statystyk, na szczęście bioware w ME nie dało mi chamskiego statusu pudłowania dla pocisków a po prostu zastosowała celowniki które tylko mniej więcej kierowały ostrzał w stronę przeciwnika. a reszta zależała od sprzętu.

Podsumowując, nie rozpływałem się nad pierwszą częścią, wiele jej elementów jest już obecnie przestarzałymi patentami i umownościami które w drugiej części zostały należycie poprawione, pretensje mogę mieć jednak tylko do siebie skoro tyle czekałem z zabraniem się za tą trylogię. Mimo wszystko grę przejdę jeszcze co najmniej dwa razy dla samych trofeów, poprowadzę też inaczej fabułę poprzez wybory i mam nadzieje że dostanę coś czego nie widziałem w takim np Infamous, Najpierw jednak druga i trzecia część.

[Gillian]

Coz, Mass Effect to taka gra, w ktora trzeba bylo grac te 5/6/7 lat temu, by w pelni sie zachwycic, bo wowczas szokowala chocby oprawa. Miala tez wiele oczywistych wad, o ktorych wspominasz, ale pod wzgledem klimatu i calej tej otoczki miazdzyla i dla mnie to wziaz scisle top 3 tej generacji.

[Tidus93x]

Ciężko się nie zgodzić z Twoją oceną SAL. Ja na razie jestem jeszcze w trakcie, ale ta metoda kopiuj - wklej bije po oczach. 2 rodzaje baz na planetach i 1 rodzaj kopalni - żenada. Ale pewnie na tamte czasy po prostu zachwycała pozytywami, przyćmiewając te wady.

[Gillian]

Ja tam lyklem wszystkie planety i bazy grajac za pierwszym razem, ale odpowiednio dawkujac sobie te misje i bylem zachwycony ale tez swiadomy powtarzalnosci i schematow. Przeszedlbym cala trylogie jeszcze raz, ale jesli za pol roku wyjdzie na PS4 ze wszystkimi DLC? Hmmm...

[SaladinAI]

No i gram sobie w trójkę.

Najdłuższy wstęp w historii. Długo to trwało zanim sobie pobuszowałem po astrograficznych projekcjach, które koniec końców zostały dość zubożone względem dwójki, a tam lubiłem sobie grzebać i wydobywać minerały na własną rękę. Teraz system się zautomatyzował, impulsy sonaru skanują kosmiczne otoczenie za nas, redukując rolę gracza do zasadniczo wykonawczej funkcji pobierania zawartości z głębi przestrzeni. Trochę to mało.

Teraz jestem na Cytadeli, wpakowałem spersonalizowaną pod kobiecy profil SI w pełni mobilną platformę i zastanawiam się gdzie to ma dziury...na rozszerzenia bojowe ma się rozumieć. Przypomina mi to strasznie jedynkę swoją drogą. Pełno biurokracji, dochodzenia do kontaktów przez pośredników, sporo trzeba się nabiegać a indeks zadań wprost jarzy się od gęstości misji.

Ogólnie czuć mało nowości, postępu ale czego wymagać od zwieńczenia. Postacią steruje się jak toporną kolumną, strzela bez finezji, w opcjach rozwoju nie ma w czym wybierać również predefiniowane klasy nie prezentowały niczego ponad to co już było. Czuje mniejszy skok względem dwójki, brak pędu do ewolucji, systemowych przekształceń - a już w ogóle Purgatory nie ma w sobie nic z pieprzu Afterlife. Gdzie te tancerki, ogień, zatrute alko? Może za dużo oczekuje od pierwszych godzin.

[SALADYN]

Coz, Mass Effect to taka gra, w ktora trzeba bylo grac te 5/6/7 lat temu, by w pelni sie zachwycic, bo wowczas szokowala chocby oprawa.

Fakt aczkolwiek wtedy nie miałem zamiaru kupować konsoli za jej ówczesną cenę dla trzech gier z tej serii i jeszcze kilku innych ekskluziwów.

Prawie od razu wziąłem się za drugą część i tu już widzę sporo usprawnień, jestem nawet skłonny porównać kontrast ME1 i ME2 do podobnej sytuacji z serią Assassins Creed, tyle że w tym wypadku pierwsza część nie zaniżała tak formy przez nieprzemyślany gameplay.
Poza lepszą grafiką, ciekawszymi misjami i usprawnionym gameplayem dzisiaj rzuciły mi się w oczy rzeczy których strasznie mi brakowało w ME1. Pierwszą jest humor, taki subtelny, nie w stylu Kojimy z wciskaniem robiącego pod siebie żołnierza w głównym rdzeniu fabuły. Np odwiedzając po raz pierwszy Cytadele zajrzałem do sklepów żeby kupić upgrade'y, nie zdziwiłem się że można w nich kupić modele statków czy rybki które robią za znajdźki upiększające nieco kapitańską kajutę, nie byłem jednak gotowy na kosmicznego chomika XD Ciężko też było przewidzieć Sheparda wyłudzającego zniżki w sklepach w zamian za reklamę czy questa od dwóch Krogan chcących sprawdzić czy w stawie w Presidium są ryby, oby więcej takich lekkich humorystycznych zadań.
Drugą rzeczą są te małe poboczne zadania absolutnie nie mające związku z historią jak banda oprychów w barze których odstraszyłem jedna kwestią czy mini quest z pomocą pechowej Quariance którą oskarżono o kradzież. Trzeci element to reakcje Sheparda w trakcie głównych i pobocznych zadań dodających punkty Paragon i Renegade. Wcześniej punkty te zdobywało się tylko w dialogach co było zresztą banalne i często bardzo sztuczne a teraz mogłem wytknąć nieczułość i brak profesjonalizmu dwóm pozostałym postaciom z wspomnianego questa z Quarianką.
Już teraz jednak widzę jedną bardzo poważna dla mnie wadę. Ta swego czasu mocno chwalona konsekwencja w wyborach okazała się wydmuszką i ograniczyła się tylko do kilku maili które dostałem na skrzynkę. Nawet coś tak poważnego jak

Spoiler:

wypuszczenie królowej Rachni skończyło się tylko sucha notką w codex'ie i wiadomością od jednej z Asari.

Mam nadzieje że więcej moich decyzji doczeka się solidnego rozwinięcia w ME2 bo na razie to tylko ten końcowy wybór

Spoiler:

kogo ratować na Virmire i podczas ataku Suwerena na Cytadele

miały solidne konsekwencje w mojej przygodzie z ME2.

[Solidny]

a już w ogóle Purgatory nie ma w sobie nic z pieprzu Afterlife. Gdzie te tancerki, ogień, zatrute alko? Może za dużo oczekuje od pierwszych godzin.

Dziwne by było gdyby Cytadela, stolica galaktyki, miała klub jak na Omedze, gdzie rządzą organizacje przestępcze . No dobra, może nie dziwne, ale jednak musi być oczywsity kontrast między tymi miejscówkami.

BTW, wcześniej pisałem, żeby zignorować DLC do trójki, przynajmniej na początek. Zapomniałem kompletnie o From Ashes (miałem domyślnie z kolkcjonerką), który daje dodatkową postać. IMO zdecydowanie warto, ale trochę drogi.

Jeśli chodzi o brak ewolucji, to jednak systemowo trójka wydaje mi się złotym środkiem między jedynką a dwójką. W pierwszej strzelanie było słabe, a w drugiej prawie nieistniejący system rozwoju.

[Gillian]

Szkoda tylko, że trójka jest IMO najsłabsza w serii pod każdym względem poza mechaniką i szkoda też, że ta mechanika góruje nad pozostałymi elementami takimi jak np eksploracja czy mediacja.
Kiedy grałem w ME3 wydawała się lepsza niż taka dwójka, ale później stwierdziłem, że jednak dwójka miała swój charakter, duszę, a trójka to już takie generyczne podejście do tematu. Może przy okazji drugiego przejścia mi się odmieni, ale jednak mam złe wspomnienia z niekończących się wymian ognia w ME3.

[Solidny]

Trójka miała ciekawsze wybory, od których zależało życie członków załogi lub całych gatunków. W dwójce polegały najczęściej na zachowaniu się jak Matka Teresa lub Stalin. Nic jednak nie przebije misji samobójczej