Shin Megami Tensei

[Operator]

Nudy jak cholera, i w przerwie na ładowanie PSP ponarzekam nieco na P3P.
(Gram babką, na normalu). Dialogi mocno się nie zmieniły (z resztą, czego się spodziewałem?). Nowe SLe nie powalają; można powiedzieć, że nieźle wyszło im powiązanie z tymi co były u chłopa. Point 'n click nie jest takie straszne, idzie się przyzwyczaić. Jeżeli chodzi o Tartarusa, to dalej nie mogę się przyzwyczaić - zmieniły się zasady wykorzystywania słabości wrogów na te z P4. Co utrudnia nabijanie doświadczenia, gdy nie ma się przy sobie reszty drużyny. Jest chyba jakiś bug, bo jedyną postacią jaką się męczy jest FeMC/MC. Zejście na parter już nie przywraca HP/SP. AI postaci wyposażonych w czary z serii "Dia" się nieco poprawiło - teraz jak puści się lud samopas to nawet same się uzdrawiają. Ogólnie walki można porównać do "tych z P4, z postaciami z P3 oraz solidną dawką amfetaminy", bo wydaje się, że wszystko dzieje się szybciej. Oraz udało im się pozbyć tego zacięcia przy wczytywaniu menu (z kolorem przegięli). Modele postaci wyglądają dobrze jak na standardy PSP. Szkoda, że wejście Orpheusa zostało zastąpione gównianą scenką z silnika gry. Jak gdyby oprócz alternatywnego intra (tego z pierwszego wydania P3 [Burn my Dread]) nie mogli skonwertować reszty przerywników.
To tyle jak na razie.

[Lazuli Lapis]

Mnie szlag trafił, jak zobaczyłam tego "Orpheusa" - co to korva jest? Bo nie można było FeMC dać Euridice. Nie. Czyli, odwołując się do mitu, Orfeusz była kobietą. I do tego lesbijką. Fuck.

I zaprawdę, przyjmij moje wyrazy współczucia z powodu użerania się z oczojebnym menu. Bo to też był problem, zostawić tradycyjny, tak bardzo kojarzący się z P3 żółto-niebieski theme... jakoś w The Answer [spoiler]chodzimy Aegis,[/spoiler] a kolory mamy normalne (na szczęście).

[Operator]

http://www.youtube.com/watch?v=H0Z9mbhsol4
Audio dramy niszczą, szkoda, że nikt nie bawi się w tłumaczenie tego.
Jeszcze jedno "ułatwienie" zauważyłem - jeżeli ktokolwiek znajduje w skrzyniach pieniądze to je oddaje, nie to co w P3 (SWEET I'VE FOUND SOME... uuh, nevermind!).

[ArecaS]

Ale generalnie system z P4 w P3 by IMO nie przeszedł. Brak regeneracji HP i SP był wyrównaniem tego, że nie ma zmęczenia już. A mimo to można je było odnawiać u Foxa i z kart (Death i Judgement - hell yeah, 4h w TV World! ^^). A tutaj? Dodali chociaż możliwość regeneracji? Bo już samo combo zmęczenie + brak darmowej regeneracji to miazga. O braku możliwości używania dowolnej broni, a zostawieniu podziału na slash, pierce i strike już nawet nie mówię.

[Lazuli Lapis]

Regeneracja HP/SP jest, ale trzeba za nią płacić. Nie żeby to były jakieś niebotyczne sumy (w P4 jak się nie dobiło z Lisem SL do cywilizowanego poziomu, to w połączeniu z częstymi problemami finansowymi w tej części... istny koszmar), ale jednak nieco uderza po kieszeniach. A co do samego zmęczenia, to wydaje mi się, że w P3P MC męczy się po dłuższym czasie niż w P3/FES.

Arec, jak ty tam tyle wytrzymujesz, ja wysiadam po godzinie...

[ArecaS]

Nie lubię marnować czasu w grze. Wolę jak najrzadziej chodzić do TV World, a w to miejsce rozwijać SLe. W ten sposób 2 wizyty w danym dungeonie i mam bossa pokonanego. Gorzej, że trza wbijać naprawdę wysokie levele. Shadow Kanjiego dopiero na 29 ubiłem (choć to może być kwestia tego, że naprawdę słaby eq miałem).

[Lazuli Lapis]

No ja też tam chodziłam jak najrzadziej, ale było tam tak nudno (oprócz kilku dungeonów) że starałam się jak najszybciej stamtąd spadać A co do bossów to niestety w czwórce są o tyle irytujący, że mają nawalone jakieś nieziemskie pokłady HP i jeszcze je sobie chamsko odnawiają... I dzięki temu nieraz walka z takim szefem się ciągnie godzinami nie dlatego, że jest trudny, tylko dlatego że jakikolwiek atak zabiera mu może z 3% życia...

[ArecaS]

A jest w czwórce w ogóle coś w stylu Monadu? Bo miło by było sobie pod koniec gry zaś do 99 napakować, to może przynajmniej ostatni boss będzie jakiś prostszy.

[Lazuli Lapis]

Nie ma. Chyba, że w ukrytym dungeonie (nawet nie próbuj szukać, spoilery) shadowy są jakieś mocarne, ale to nie wiem, bo ja przed nimi uciekałam i poszłam prosto do bossa. Z tym, że nawet jeśli są mocne to na pewno nie aż tak jak te w Monadzie.

[Operator]

Ale generalnie system z P4 w P3 by IMO nie przeszedł

Zagraj w P3P, jest kompletnie taki sam, nawet ikony od Weak/Down/Crit są takie same. Tylko automatycznie niektóre statusy są bez sensu (takie Frozen, Shocked), bo jedynym faktycznym zagrożeniem jest Dizzy.

a zostawieniu podziału na slash, pierce i strike już nawet nie mówię.

Skillcardy od tego są
Poza tym, wydaje mi się, że chyba doszły jakieś persony nowe (albo zmieniono arkana). Aktualnie używam Tam Lina, który jest pod Lovers, sprawdzałem wszelkie listy Person z FES i podstawki i nie ma go tam. Niezły mocarz jak na niski poziom (14, mam go dobitego do 16) Str na Slash/Agi/Zio i Nul na Light.
Jak na razie mam znowu problemy z grindowaniem (po prostu się nie chce xP). Zauważyłem, że łatwiej się wbija statystyki ze względu na prace - w kawiarni da się nabić jednocześnie Courage i Charm. Gorzej z Academics - zlikwidowano fazę "Late Night" i nie da się po wieczornych "działaniach" nieco się pouczyc. Szkoda, że nie dodali jeszcze jednej rzeczy z P4 - możliwości zapraszania ludzi z SLów do uczenia się przed egzaminami.

A, i przypadkiem sobie narobiłem "smaka" na P4 wałkując fragmenty ścieżki dźwiękowej na telefonie i jak odbiorę konsolę to chyba najpierw przejdę P4 pomimo tego, że poziomy nie przechodzą do NG+


EDIT: http://www.gametrailers.com/video/persona-3-hawp/44555 Może widzieliście, bo trochę to stare.

Z Junpeiem nie ma,

CO!? Cholera... w P4 były ze wszystkimi prawie, a tu ...

Jednak nie , bo SL z nim jednak jest.

[Lazuli Lapis]

P4MAYONAKA_COŚTAM_BIJATYKA - trailer + screeny.

Oraz garść nowych screenów z P4G... mówcie co chcecie, ale mi się ta nowa bohaterka nie podoba. Lepiej, żeby wniosła do gry coś ciekawego

[ArecaS]

Albo żeby nic nie wnosiła i można ją było olać. Ale te nowe efekty świetlne są przegięte na maksa. Naprawdę wolę emu PS2 i oryginał odpalić. :/

A oryginalne SMT wciąga jak bagno. I w sumie nie wiem czemu. Po prostu kawał hardkorowego oldskulowego RPGa. Porządnego. No i nieco innego od FF i DQ. Nawet nie sądziłem kiedyś, że tak można.

[Lazuli Lapis]

no i dobrze mi się wydawało... P4A w USA

[ArecaS]

No i cacy. Jeżeli VA będą ci sami co w grze, to nawet chętnie łyknę angielską wersję. Jakoś nie wyobrażam sobie Yosuke szprechającego po japońsku.

[Operator]

Jakoś nie wyobrażam sobie Yosuke szprechającego po japońsku.

To teraz spróbuj wyobrazić sobie Junpeia i jego Ta-ta-da-da!
No to będzie trzeba okupować jakieś torrenciaki albo inne cuda.

[ArecaS]

W japońskim jest chyba "te-te-te".

[Lazuli Lapis]

[KLIK]

glebłam

[Operator]

http://www.youtube.com/watch?v=bSHbU6Di ... ideo_title
Pierwszy odcinek P4A

[ArecaS]

Kreska jest paskudna... Yosuke wygląda zupełnie inaczej niż na portretach w grze... Ale za to brzmi normalnie. ;P

[Operator]

Chie nieźle im wyszła, Yukiko gorzej, Dojima... Eh, pominę go milczeniem. Zobaczymy co będzie później.

[Lazuli Lapis]

Kurde, już skasowali z yt a obejrzałam tylko do połowy :\ w każdym bądź razie, do tej połówki się odwołując, to szału specjalnie nie ma. Najbardziej mnie boli Dojima, któremu wizualnie się chyba najgorzej oberwało, a to akurat mój ulubiony bohater... No i mam nadzieję, że ten opening był taki tylko w pierwszym epie, bo wieje biedą. Ale żeby nie było że tylko narzekam, to fajnie że dali tyle muzyki z gry i te wstawki podczas zmiany dnia.

[ArecaS]

http://anime-media.com/persona-4-the-an ... episode-1/

Tu macie. Pół obejrzałem. Ta kreska jest straszna. Nawet wstawki w P3 wyglądały lepiej, że o tych z P4 czy całym Trinity Soul nie wspomnę... Bo bo rozumiem, że postacie mogą nie wyglądać toćka w toćkę jak w grze (choć z Nanako jakimś cudem się udało), ale żeby King Moron wyglądał gorzej niż normalnie? Trzeba przyznać - sztuka. Ale za to dziewczyny (Chie i Yukiko) wyglądają nieźle. I tylko tyle. Reszta - fatalnie. No i ta przyblakła kolorystyka...

Za to wyreżyserowane jest nieźle. Zręcznie poprzycinali. Odnoszę co prawda wrażenie, że jeden dość istotny detal pominęli, ale to może ja pomyliłem kolejność wydarzeń. Zobaczymy. Ale na razie czerwona kartka... To już lepiej mangę przeczytać, że o pograniu w P4 czy P4G (jak się ukaże) nie wspomnę.

EDIT
A jednak wybrnęli i to ja pomieszałem. Choć kilka zarzutów mam. Yu to drewno najgorszego gatunku. Ba! Sklejka, a nie drewno. Płyta paździerzowa wręcz. Natomiast przebudzenie Izanagiego w końcu wygląda jak należy. Może nie jest to to co Orpheus nadal, ale jest za to ten evangelionowy klimat, który tamtej scence towarzyszył. Ciekawe jak dalej się potoczy seria, ale na razie na minus. No i czekam na dubbing angielski.

EDIT2
ZOMG? Przez jeden odcinek im się nagle kreska poprawiła i wygląda jak w mandze i wstawkach z gry? W sumie dobrze, ale szok niezły. Zaczyna mi się to anime podobać. Zwłaszcza, że walki są świetne. Bardzo ładnie wpletli też SLe do walk z shadowami poszczególnych osób. Tylko, że chyba więcej ich nie uświadczymy. Szkoda.

A w grze 10/7. Ilość twistów na dzień mnie przerosła. Jednak czwóreczka jeszcze ładniej wyrywa się z kliszy niż trójka. Punkt dla niej.

[Operator]

http://www.siliconera.com/2011/11/20/mi ... aka-arena/
Nowi kombatanci.
Krótko - Akihiko wygląda... co najmniej źle? Fangirlsy będą miały nowy content do dyskusji Aki vs. Shinji
Mitsuru - z płaszczem przegięli, ale przynajmniej będzie można zobaczyć jej włosy nie przenikające przez model (tak jak w P3 )

[Lazuli Lapis]

Okej, rozumiem że Akihiko wzorowali na jego personie, ale to jest przegina ostra... Mitsuru też przekombinowana jakaś :\ w tym momencie boję się reszty...

[ArecaS]

Czyżby chcieli wywalić z kanonu Trinity Soul? Bo nie wiem jak Akihiko miałby potem niby do normalności wrócić - to co widzę motzarnie zahacza o jakąś chorobę psychiczną. W ogóle profanują P3 i P4... >_<'

[Operator]

http://www.siliconera.com/2011/11/23/ah ... aka-arena/
"Niby" wyjaśnienie, bo dalej kwestia Akihiko pozostaje pod znakiem zapytania.

[ArecaS]

Żadne wyjaśnienia.

[SaladinAI]

Pierwsze godziny z Digital Devil Saga.

Początek jest mocny. Zalane deszczem pole bitwy, trybalne konflikty w zrujnowanym świecie - estetyka nasuwa skojarzenia z Ghost in the Shell, militarne przebitki rodem z Metal Gear Solid. Może to przez te heksagony? Cyberpunkową atmosferę ponadto podsycają zalewające ekran kody buddyjskich mantr. Żołnierze walczą, ktoś traci głowę strzałem ze snajperki, kogoś zalewa deszcz wybuchowych strzał i wtedy zmienia się perspektywa na bardziej okultystyczną: promień światła przeszywa strony konfliktu a z nieba pada wezwanie do pożarcia swoich przeciwników. Zaczyna się transformacja w demonów a po niej kanibalistyczna uczta. Taki jest początek drogi do Nirvany.

Tylko że ja już jestem w niebie. Od Nocturne, trzeciej części Shin Megami Tensei, erpega różni pełen voice acting. Klimat jest równie surowy, tak głosy bohaterów nadają tej części jakieś bliskości, niewątpliwe przez nadanie każdej postaci indywidualnego charakteru. I nie tylko. Na ekranie występuje więcej postaci, jest równie statycznie (tzn. nikt się nie rusza i nie wchodzi w interakcję) za to wędrówka przez poziomy nie jest tak samotna.

Layout lokacji to standard poprzedniczki. Korytarzowe levele, głównie prostokąty i kwadraty. Dungeon crawler pełną gębą w minimalistycznie surowych tonach. Jak ktoś lubi przepych i bogactwo krajobrazów Final Fantasy to nie spotka tu podobnych klimatów. Piękno i rozmach jest raczej w tle niż na pierwszym planie.

Walka to znowu turowe pojedynki z typowym dla serii tropieniem słabości wroga i gromadzeniem ruchów w rezultacie. Zasadnicza różnica jest taka, że nie zbieramy demonów ani ich nie parzymy w parach. To pozorny minus. Taktyczna strona serii przejawia się w mnogości kombinacji układania członków drużny, dobierania umiejętności. Człowiecza forma postaci pozwala na używanie broni palnej, a więc także dobieranie amunicji. Demon posługuje się magią i jest to forma wyjściowa rozwoju bohaterów, chociaż punkty przyznawane są automatycznie, z wyjątkiem protagonisty. Ludzko/demoniczny przekładaniec sprawia, że możemy używać kombosów, strzelając z jednej strony, z drugiej używając magii do zmieniania charakterystyki pocisków. Tak jak w Nocturne zwykłe naciskanie przycisku walki nic nie daje, dopiero odpowiednie użycie mnogich ataków pozwala na zakończenie walki bezstresowo czyli siłą rzeczy trzeba też poświęcić trochę magii jak też punktów życia, żeby cokolwiek zdziałać. A potem nadchodzi konsumpcja dogorywających ciał...mniam mniam...

Na pewno jest łatwiej niż w SMT III. Przynajmniej na początku, save pointy porozrzucane są częściej, nie giniemy przy losowych starciach więc obniżenie poziomu trudności należy zaliczyć na plus. Początkowy werdykt skłania ku uznaniu Digital Devil Saga za bardziej lightową stronę serii co czyni ją przystępniejszą dla mniej skłonnego do masochistycznych skłonności użytkownika. I to chyba najlepszy punt wyjścia do zaczęcia swojej przygody z tym co ma do zaproponowania uniwersum od Atlus.

[ArecaS]

Nah. Kolejny raz mówię, że najlepszy start to Persony. Zwłaszcza dwójka jest łatwa, choć nie wiem jak jej poziom merytoryczny. Potem daj cynk ile Ci cała gra zajęła. Może ogarnę? Choć przyznam, że chyba bardziej niż kiedyś mnie ten okultyzm i usilne wplatanie wątków religijnych w serii meczy.

Wysłane z mojego LG-P760 przy użyciu Tapatalka

[SaladinAI]

Nah. Kolejny raz mówię, że najlepszy start to Persony. Zwłaszcza dwójka jest łatwa, choć nie wiem jak jej poziom merytoryczny. Potem daj cynk ile Ci cała gra zajęła. Może ogarnę? Choć przyznam, że chyba bardziej niż kiedyś mnie ten okultyzm i usilne wplatanie wątków religijnych w serii meczy.

Trochę nie rozumiem. Religijne aspekty wynikają z przyjętej konwencji więc czemu są usilne? Taki jest punkt wyjścia fabularnych nici, składowych elementów światostwórstwa. Może w Personach jest inaczej.

Gram dalej. Teraz system przyniósł coś na wzór spher gridu z Final Fantasy X - współzależnej sieci ewolucji z wyborem pewnego rodzaju profesji uwarunkowanej zasobnością portfela. Pojawiają się też nawet zagadnienia mini-ekonomiczne. Historii też jest więcej, choć równie oszczędnie gospodarującej dialogami. Natomiast już tak często nie wyskakują pojedynki, nie w sensie ich losowości, lecz ich powszechności. Nie trzeba się tłuc w własnej bazie, rodzaju miasta i bezpiecznej przystani. Nie ma tej pornografii przemocy z Nocturne co faktycznie zbliża pozycję do jednego z finali, jeśli przyjąć także za wyznacznik porównania, położenie większego nacisku na zabiegi narracyjne.