V: Mapa Scenariusza

Mapa Scenariusza była bardziej abstrakcyjna niż Mapa Serii. Chociaż gracz wykonał Cele Gracza w czasie rozdziału na Tankowcu pośrednio przegrał gdy Snake nie osiągnął Celi Aktora. MGS1 tak wytrenowała gracza, że oczekiwał odkupienia jako formalnego uzupełnienia porażki, oczekiwał więc tego w MGS2. Pomimo utraty kontroli nad Solid Snake’m gracz spodziewał się, że za pomocą aktora, dostanie się do nowoczesnej bazy i odkryje w niej inną osobę infiltrującą.

MGS1 odsuwało w czasie spotkanie z innym 'szpiegiem’, zachowując w ten sposób iluzję samodzielnej misji. MGS2 wyjawiło prawdę już na początku rozdziału na Big Shell. W MGS1 Snake wpłynął do podziemnych doków, minął strażników, czekał na windę, wszedł do niej i dostał się do budynku wojskowego. Raiden płynął w podobnych warunkach, a do windy dostał się zaraz po tym jak Solid Snake sam z niej skorzystał uprzednio ogłuszając strażników. W oczekiwaniu na przyjazd windy gracz mógł schować nieprzytomnych strażników w szafach by zapobiec ich przebudzeniu, jednak MGS2 karał za takie zachowanie. Jeżeli gracz schował strażników dłużej czekał na windę. MGS2 chciało by gracz rozpoczął grę po pas w brudzie zostawionym przez Solid Snake’a i chciało by gracz schował się gdy strażnicy się obudzą i zaczną szukać Snake’a. Pierwsze kroki Raidena w MGS2 były parodią napięcia towarzyszącemu pierwszym krokom Snake’a w MGS1.

Snake jako pułkownik Plisken w MGS2 spełniał formalnie rolę Gray Foxa z MGS1. W MGS1 Snake i Gray Fox dostali się do bazy nie spotykając się po drodze. Snake słyszał strażników rozmawiających o zabójcy korzystającym z kamuflażu optycznego, a jego tożsamość poznał po przejściu przez korytarz pełen ciał. W MGS2 Raiden i Snake dostali się do bazy nie współpracując ze Raiden usłyszał jak terroryści mówią o kimś ukrywającym się w kartonowym pudle, a jego pierwsza rozmowa ze Snake’m odbyła się po przejściu korytarza pełnego ciał.

Dokładne porównanie pokazuje, że formalne podobieństwa podkreślały także jak daleko MGS2 odeszło od narracyjnych oczekiwań, które obudziło. Gray Fox nauczył Solid Snake’a jak walczyć, a Raiden nauczył się jak walczyć naśladując Solid Snake’a w czasie symulacji przeprowadzonej w wirtualnej rzeczywistości. Snake jednakże uczył się od Gray Foxa, a Raiden uczył się jako Solid Snake w VR. Gray Fox korzystał z optycznego kamuflażu, którego nie miał Snake, podczas gdy Snake korzystał w MGS2 z kartonowego pudła, które to Raiden także mógł wykorzystać. Snake uratował bezbronnego naukowca po rzezi jakiej dokonał Gray Fox w MGS1, podczas gdy Raiden został uratowany przez bohatera z MGS1 gdy Vamp mordował żołnierzy w krwawym korytarzu. Po walce z Gray Foxem Snake poznał jego prawdziwą tożsamość, podczas gdy Raiden poznał zaledwie pseudonim Snake’a.

Różne formalne elementy doprowadziły do przeciwstawnych wniosków. Snake był przyczyną infiltracji dokonanej przez Gray Foxa, a Raiden był niezaplanowany w misji Snake’a. Ninja pojawił się w MGS1 by najpierw stanąć w szranki, a potem pomóc Solid Snake’owi, podczas gdy Snake przeszedł odwrotną drogę: z pomocnika Raidena to jego przeciwnika. Gray Fox poświęcił się by pomóc Snake’owi zniszczyć Metal Gear Rexa, a Snake poświęcił Raidena pod koniec MGS2. Snake dostarczył go terrorystom by samemu dostać się do celu, do którego w inny sposób by się nie dostał. MGS2 zakończyło narracyjny obrót MGS1 gdy ninja pomógł Snake’owi rozprawić się z Raidenem.

MGS2 formalnie odtworzyło związek Snake’a z Gray Foxem, będący częścią Mapy Scenariusza, jednak odrzuciło narracyjne napięcie i odkupienie.

VI: Maszyny