IV: Scenariusze

Wzorce tworzenia potworów i ‘pośredników’ ujawniają się także w czasie analizy poszczególnych aktów MGS4. Wejście w dowolny akt pozwala na dostrzeżenie jak pojedyncze elementy wyjęte z serii dają początek zarówno nowym jak i starym elementom.

Akt I zaczyna się znanymi wątkami takimi jak Działania na Obcym Terenie Bez Sprzętu[1], oraz Zmiana Pierwotnego Wizerunku. Sama plansza jest nawiązaniem do znanych z MGS3 laboratorium w Graniny Gorki i laboratorium Sokolova.

Pewne obrazy przywołują pamiętne momenty z akcji na tankowcu w MGS2, zwłaszcza pułapka rozbrojona przez Akibę i Ocelot pouczający Snake’a stojąc ponad nim. Członkowie Foxhound Unit przywołują wątki bossów z oddziału Foxhound, a walka z oddziałem FROGS wykorzystuje wątki Nagłej Walki z Bossem (z Pomocą), oraz Nagłej Walki z Bossem (z Eskortą).[2]

Las i góry w Akcie II są oczywistym nawiązaniem do MGS3. Obecność dzikiej przyrody, w tym węży pożerających gryzonie przywołują na myśl MGS3.

Nagły telefon Raidena ma za zadnie wypełnić wątek Tajemniczego Kontaktu Radiowego. Pojawia się także mnóstwo nawiązań do MGS2. Campbell i Rose mają wspólną częstotliwość, Vamp przeżywa postrzał w głowę, mamy postać udającą Solid Snake’a, a to przecież nie wszystko.

Ucieczka w Solid Sun przypomina tę z MGS1. Snake ponownie dostaje w swoje ręce karabin i musi oczyszczać drogę z przeciwników. Końcowa scena, w której pojazd się przewraca a jego pasażerowie wychodzą spod niego z kłopotami jedynie nasila sprawia, że związek z MGS1 staje się bardziej wyraźny.

Akt III zapożycza wygląd i atmosferę (oraz strój Snake’a) ze Snatchera. Potraktowanie jednakże tego aktu jako zaledwie nawiązania do Snatchera nie pozwoliłoby nam na zobaczenie wielu nawiązań do serii Metal Gear.

Snake kontaktuje się z organizacją ruchu oporu, co jest nawiązaniem do ruchu oporu z samych początków sagi, w Metal Gear 1. Snake śledzi członka ruchu oporu, co jest motywem znanym z Metal Gear 2 (gdy Snake śledził Holly White), MGS1 (gdy Snake śledził Meryl[3]), MGS2 (gdy Raiden szukał Amesa) i MGS3 (gdy Naked Snake śledził Raikova). Snake udziela wsparcia członkowi ruchu oporu, co przywołuje na myśl Raidena chroniącego Emmę w czasie misji na Big Shell.

Druga połowa Third Sun jest zainspirowana ucieczką Naked Snake’a i EVY z końca MGS3. Wtedy mknęli przez poszczególne punkty kontrolne, unikali wybuchów, po czym musieli uciekać przed atakami Shagohoda.

Akt III kończy się nawiązaniem do wydarzeń na Tankowcu w MGS2. Ocelot przejmuje kontrolę nad bronią, unieszkodliwia grupę amerykańskich żołnierzy i wszystko wskazuje na to, że pokonał Snake’a.

Akt IV jest pełen nawiązań do wątków z MGS1, zarówno jeżeli chodzi o umiejscowienie, jak i o wątki fabularne, jednakże łączy je tak by Snake poznał Shadow Moses od innej strony. Snake czeka aż Otacon (a nie Meryl) otworzy drzwi, Otacon zapomina ważnego hasła, tak jak prezes ArmsTech zapomniał częstotliwości codecu Meryl, a Naomi zajmuje miejsce Meryl jako Ukochanej Pozostawionej na śmierć.

Twin Suns podsuwa także elementy z innych części Sagi. W MGS4 mamy możliwość wrócić dosłownie do MGS1, w formie snu Snake’a, co przywołuje na myśl minigrę Guy Savage z MGS3. Vamp i Raiden (tak jak poprzednio Liquid i Solid) walczą na Metal Gear Rexie, a Snake wciela się w Raidena[4] i walczy z hordami Gekko.

Akt zamyka się połączeniem zakończeń MGS1 i MGS2. Snake i Otacon wydostają się z wraku, po czym ranny Snake, z karabinem maszynowym, goni Ocelota, tak jak kiedyś Liquid gonił Snake’a. Haven wbija się w Shadow Moses, tak jak Arsenal Gear wbił się w Manhattan, a Raiden powstrzymuje je ratując Snake’a, tak jak Gray Fox powstrzymywał Rexa ratując Snake’a.

Akt V łączy miejsce akcji, Tankowiec z MGS2, z estetyką Big Shell i Arsenal Gear. Snake przemierza pokład okrętu na którym jest mnóstwo drabin, drutów, szczelnie zamkniętych drzwi, musi kryć się za wielkimi przeszkodami przypominającymi pudla, za którymi Snake i Raiden ukrywali się w czasie walk z Tengu. Meryl i Snake ponownie przyjmują rolę Ochroniarza i Ochranianego znane z MGS1, a cała akcja okraszona jest sytuacją żywcem wyjętą z walki z Psycho Mantisem.

Pomieszczenie z mikrofalami jest połączeniem dwóch wątków z serii (Ostatni Wysiłek Snake’a i Tortury) w jeden niezwykle skomplikowany. Podłoga pod napięciem w Metal Gear, Snake w ogniu w Metal Gear 2 i Naked Snake o krok od śmierci w MGS3. Rzeka The Sorrow w połączeniu z uderzaniem w przyciski z MGS1 i MGS2.

Postacie i scenariusze w MGS4 są punktem kulminacyjnym dla znanych wątków z sagi. Są zarysami, wypełnionymi konkretnymi szczegółami zebranymi z poprzednich gier i połączonymi by stworzyć coś nowego. Wszystko co jest tutaj to potwory, szczegóły pozlepiane razem i pogrupowane według formy. Występują jako iteracje formy, jako pośrednicy dawnych doświadczeń. Postacie i wydarzenia z MGS4 jedynie powtarzają wzorce z całej serii, nie uzyskują tak naprawdę niepodległości.

[1] Tych wielkich liter na początku jeszcze trochę będzie.

[2] Vide końcowa ucieczka w MGS1, walka z Harrierem, druga walka z Vampem, pojedynek z Volginem, ucieczka przed Shagohodem, czy walki w windach w MG2 i MGS1. Jednakże wszystkie te pojedynki łączy obecność któregoś z szefów, podczas gdy w przypadku walki z FROGS żadnego szefa nie ma.

[3] Chociaż to jest nawiązanie do Snake’a śledzącego Holly White, która także była w stroju wroga.

[4] Piękne odwrócenie ról. Naśladowany staje się naśladującym.

V: Wydrążony Wzór