W tym artykule przybliżę Wam informacje na temat samolotu Mitsubishi J2M. W serii MGS wzmianka o maszynie pojawia się dosłownie raz, jednak nic nie umknie nam w poszukiwaniu inspiracji do działu Real MGS.

W czasie walki Raidena z Solidusem w MGS2, w pewnym momencie z głównym bohaterem łączność nawiązuje AI. Zapewnia ono Jacka o tym, że jest on tylko zwyczajną bronią. AI przypomina jednocześnie, że słynne japońskie samoloty z czasów II. Wojny Światowej, J2M, nosiły w swojej ojczyźnie przydomek Raiden (piorun). W USA określano je zaś mianem Jack. W istocie, tak było.

J2M to ogólna nazwa modelu. Jak to z militariami często bywa, z biegiem czasu do użytku weszły różne warianty J2M, kolejno: 1, 2, 3, 4, 5. Szósty został wyprodukowany w ilości jednej sztuki, a siódme (J2M7 Model 23, bazujący na J2M3, tyle, że ze zmienionym silnikiem typu Kasei 26a; oraz J2M7 Model 23a, oparty na J2M3a, wyposażony w 4 działka Model 99 kal. 20mm) pozostały w stadium projektu lub prototypu.

J2M był myśliwskim samolotem jednoosobowym, jednosilnikowym, produkcji japońskiej. Powstał w zakładach Mitsubishi, a za jego projekt odpowiadał Jiro Horikoshi. J2M planowano produkować już przed II. Wojną Światową, ale ze względu na zaangażowanie prac przy innym myśliwcu (Zero, również tego samego inżyniera), nie wystarczyło środków i produkcję rozpoczęto dopiero w 1942 roku. Wówczas celem była już walka z USA na Pacyfiku. Myśliwiec miał służyć do obrony własnych terytoriów, startując z lądu. Z biegiem czasu głównym zadaniem maszyny stało się zestrzeliwanie amerykańskich bombowców (w tym słynnego B-29), a przynajmniej próby zestrzeliwania. Wyprodukowano jedynie 476 sztuk tego, odznaczającego się doskonałymi osiągami oraz uzbrojeniem, samolotu.

W zamierzeniach J2M miał być (jak bywa to w przypadku samolotów przechwytujących) myśliwcem szybkim, potrzebującym krótkiego czasu na wzniesienie się na duża wysokość, wytrzymałym i o dużym zasięgu. W rzeczywistości ciężko było takie śmiałe plany zrealizować, a pierwsze kilka modeli, oznaczonych jako J2M1, nie spełniło oczekiwań. Samoloty nie dorównały pierwotnie wyznaczonym osiągom, a na dodatek narzekano na złą widoczność z kabiny, problemy z podwoziem i inne uchybienia. W związku z tym zaczęto produkcję drugiego modelu, w którym poprawiono osiągi (między innymi dzięki zamontowaniu mocniejszego silnika – Mitsubishi MK4R-A Kasei 23a). Moc zwiększono poprzez zastosowanie wtrysku mieszanki wodno-metanolowej. Silnik zwiększył ciężar maszyny, zdecydowano więc zmniejszyć pojemność zbiorników paliwa.

Samolot wyposażono w dwa działka umieszczone na kadłubie (Type 97 kaliber 7,7 mm) i dwa na skrzydłach (Model 99 kaliber 20 mm). Zapewniono również możliwość podczepienia pod skrzydła dwóch bomb o wadze 30 kg, bądź jednej 60 kg. Całość została uznana za zadowalającą i w efekcie produkcję seryjną rozpoczęto w fabryce Mitsubishi w Nagoi. Myśliwiec miał posłużyć do celów japońskiej marynarki wojennej. Jednakże z powodu wprowadzenia w międzyczasie pewnych poprawek, produkcja wystartowała stosunkowo późno i od pierwszego lotu w październiku 1942, do marca 1943 wyprodukowano tylko kilkanaście modeli. Później produkcja przyspieszyła i przez następne kilkanaście miesięcy do użytku przeznaczono już około 150 maszyn.

Równolegle produkowano trzeci model, J2M3, który okazał się najliczniejszym. Nie posiadał działek kadłubowych, wyposażono go jednak w dodatkowe dwa działka 20 mm usytuowane na wzmocnionych skrzydłach. Tym samym ponownie zwiększono masę pojazdu i zdecydowano się zrekompensować to zmniejszając pojemność baku. Naturalną koleją rzeczy było pogorszenie osiągów myśliwca, co doprowadziło do straty przez J2M statusu głównego samolotu obronnego. Jednak, kiedy Amerykanie użyli bombowców B-29, postanowiono dać kolejną szansę maszynie Mitsubishi. Miało to miejsce we wrześniu 1944 roku nad Marianami. Okazało się, że myśliwiec jest całkiem skuteczny przeciwko B-29, a to ze względu na możliwości wznoszenia i niszczycielską moc uzbrojenia. W tamtym okresie amerykanie nadali maszynie kryptonim Jack.

W sierpniu 1944 roku powstał J2M4. Tym razem postawiono na zwiększenie mocy i szybkości kosztem uzbrojenia, a więc odwrotnie niż dotychczas. Ciekawostką jest, że działka zamontowano pod kątem 70 stopni do samolotu. Jednak z powodu problemów z silnikiem produkcja zatrzymała się na kilku sztukach.

Równocześnie z modelem czwartym powstał piąty. Opierał się na J2M4, choć przy silniku poczyniono pewne zmiany. Model ten okazał się najszybszym ze wszystkich dotychczasowych i wyprodukowano go w liczbie 34 egzemplarzy.

Warto zwrócić uwagę na to, że w przemyśle militarnym kilka modeli tej samej broni często powstaje równolegle. Nazewnictwo nierzadko także bywa mylące.

Dane techniczne modelu J2M3:
Długość: 10,68 metra
Wysokość: 4,21 metra
Rozpiętość skrzydeł: 11,6 metra
Masa własna: 2490 kg
Masa maksymalna: 3683 kg
Prędkość maksymalna: 574 km/h na pułapie 6400 m
Pułap maksymalny: 12 580 metrów