Czy zastanawialiście się kiedykolwiek, jakim nożem walczy Vamp? Jeżeli tak, to z pewnością zainteresuje Was ten artykuł.

Ka-Bar – tak nazywa się nóż, którym posługuje się Vamp. Narzędzie to jest 12 calowym (30,48 cm) nożem bojowym i użytkowym o 7 calowym (17,78 cm) ostrzu. Po raz pierwszy nóż ten wykorzystany został przez amerykańskich Marines w czasie II. Wojny Światowej i jest przez nich używany aż po dziś dzień.

Pierwotnie Ka-Bar zaprojektowano jako nóż myśliwski w 1898 roku, jednak wprowadzenie broni obeszło się bez jakiegokolwiek echa. W 1942, wkrótce po tym jak Stany Zjednoczone dołączyły do państw walczących, pojawił się problem z bagnetami i sztyletami (US 1917/1918, Mark I), które były na podstawowym wyposażeniu żołnierzy amerykańskich. Armia zrozumiała, że potrzebuje o wiele lepszych noży do walk toczonych w okopach. Z katalogów noży myśliwskich wybrano Ka-bar. Marines w czasie wojny używało wielu gatunków i rodzajów noży, ale to Ka-bar okazał się najbardziej popularnym i użytecznym. Jedynym dodatkiem, jaki wprowadzono do broni w porównaniu z jego myśliwską wersją, było pokrycie noża czarną bądź szarą farbą, która zapobiegać miała odbijaniu się promieni słonecznych w ostrzu. Do dziś żołnierze noszą swoje Ka-bary w kilku warstwach czarnego materiału i spryskują farbą w spray’u, aby wzmocnić odporność broni na korozję.

Konstrukcja

Na kutą głownię z płaskownika stali węglowej -1095- naniesiono rękojeść wykonaną ze skóry, a całość wykończono metalową głowicą. Nóż nie jest więc wykonany w metodzie ful-tang. Głownia ma kształt bowie (clip-point) z fałszywym ostrzem, które w łatwy sposób można naostrzyć, tworząc narzędzie do walki. Kształt jest jednym z najbardziej uniwersalnych i nadaje się do niemal wszystkiego, począwszy od zwykłego cięcia, do skórowania.

Rękojeść wykonano ze skórzanych krążków naniesionych na trzpień i sprasowanych pod ciśnieniem. Do polepszenia chwytu zastosowano pięć rowków. Głowicę można zastosować w zastępstwie młotka.
Jelec wykonany został z kawałka blachy stalowej. Zabezpiecza on dłoń przed zsunięciem się na ostrze. Głownia pokryta jest wytrzymałą farbą, która trwale zabezpiecza nóż przez korozją i odblaskami świetlnymi. Standardowa pochwa wykonana jest z dwóch kawałków skóry i posiada zapięcie na napa. Na zewnętrznej stronie znajduje się wytłoczona nazwa firmy i logo służby, dla której nóż jest przeznaczony.

Obecnie Ka-Bary produkowane są w wersjach dla piechoty i dla Navy. Oba typy noży są identyczne, wersja dla Marines posiada jedynie inne inicjały na ostrzu.

Ostrze jest stopem węgla i chromu, co zapewnia odpowiednią ostrość. Główną zaletą noża jest doskonała równowaga wagi, długości i ceny, a także możliwość łatwego zastąpienia go. O ostatecznej formie narzędzia zadecydowały oddziały Marines, to dzięki nim Ka-Bar zarobił miliony na II. Wojnie Światowej.

Nóż miał również zastosowanie w innych dziedzinach. Stosowany był pod wodą przez nurków, lecz pierwsze modele ulegały korozji w słonej wodzie. Inne wersje noża są wykorzystywane przez myśliwych, rybaków itd. Broń służy także do otwierania konserw, kopania rowów, ścinania drzew i do walki wręcz.

Obecnie nóż Ka-Bar jest symbolem Marines.

Co do nazwy noża, nie jest znane jej dokładne źródło. W firmie Ka-Bar określenie to tłumaczy się jako Kill a Bear (zabij niedźwiedzia). Inna wersja jest nazwą rozwiniętą przez Marines, którzy używali noży jako bagnetów. Ka-Bar miało wówczas oznaczać Knife Attachment- Browning Automatic Rifleman (nóż podczepiany do automatycznego karabinu Browning).