Komora izolacyjna
- poniedziałek 3 stycznia 2011
- Przez kul
Komora izolacyjna to dźwięko, a także światłoszczelny pojemnik wypełniony powietrzem i słoną wodą utrzymaną w temperaturze ludzkiego ciała. Po raz pierwszy wynalazek został wykorzystany przez Johna C. Lilly w roku 1954, podczas testów nad pozbywaniem się zmysłów. Obecnie testy takie stosuje się w medytacji, modlitwie, relaksacji, czy medycynie alternatywnej.
W Metal Gear Solid: Portable Ops komora izolacyjna była miejscem przetrzymywania Nulla, w czasie, gdy nie brał on udziału w akcji. Dzięki temu Null nie stanowił zagrożenia dla innych żołnierzy i istniała możliwość usuwania pamięci.
Komory izolacyjne pierwotnie nazywane były komorami pozbawiania zmysłów (wzroku, słuchu, czucia, powonienia i smaku). Zmiana nazwy nastąpiła z błahego powodu, termin ten bowiem był źle kojarzony przez ludzi. Dr. Peter Suedfeld i Dr. Roderick Borrie z University of British Columbia zaczęli eksperymentować nad terapeutycznymi właściwościami komory w późnych latach 70. Nazwali tę technikę REST (Restricted Environmental Stimulation Therapy – stymulująca terapia w ograniczonym środowisku).
Dr. John Lilly zbudował komorę izolacyjną w 1950 r. Była ona efektem jego badań nad psychoanalizą. Eksperymenty polegały na całkowitej psychicznej izolacji. W ówczesnej neuropsychologii pobrzmiewały jeszcze pytania dotyczącego tego, co sprawia, iż mózg ludzki funkcjonuje, czy wreszcie te związane ze źródłem jego energii. Lilly pragnął dowieść, że „zasilanie” mózgu można uzasadnić biologiczne i to, że jest ono niezależne od czynników zewnętrznych. Badanie zakładało pozbawianie mózgu tej właśnie energii i sprawienie, by organ zapadł w sen. Naukowiec postanowił sprawdzić swoje teorie w sztucznie stworzonej komorze, mającej pozbawić go wszelkich możliwych kontaktów ze światem zewnętrznym.
W oryginalnym wynalazku koniecznym było zakładania specjalnie przeznaczonej do tego typu badań maski, pozwalającej na oddychanie pod wodą. Woda wypełniona solą i utrzymywana w stałej temperaturze, sprawiała, że osoba biorąca udział w eksperymencie unosiła się na wodzie, która również zagłuszała słuch ( stąd bardzo często używa się zatyczek). Czucie i wrażliwość skóry także zostają zredukowane poprzez fakt, iż powietrze wraz z wodą utrzymywane są w identycznej temperaturze. Podobnie ma się sprawa z powonieniem, które zostaje ograniczone również dzięki wodzie pozbawionej jest chloru. Sesja terapeutyczna w komorze trwa około jednej godziny.
Komora w której trzymany był Null, służyła do kontrolowania jego procesów życiowych. Bohater stale powtarzał, że jest on idealnym żołnierzem, a skoro jest idealny, to oprócz niego inni żołnierze nie mają racji bytu. Będzie tak więc ich eliminował aż do momentu gdy zostanie jedynie zero – Null. Dlatego też pomiędzy misjami przetrzymywano Nulla w komorze izolacyjnej, gdzie można było kasować jego pamięć, a podczas pobytu w środku wynalazku, mózg żołnierza wkraczał w stan zbliżony do snu, dzięki czemu bohater nie stanowił dla nikogo zagrożenia. Przynajmniej do chwili, kiedy znowu go wypuszczano…
Autor – uci








Jeszcze nie komentowane.