Specnaz – ta nazwa pada kilkakrotnie w serii MGS. Najlepiej został pokazany w MGS3. Oddział Ocelota, to prawdziwa elita w grze, a jego członkowie byli rekrutowani nie skądinąd a właśnie ze Specnazu. Przechodzili dodatkowe mordercze szkolenia. O ich umiejętnościach posługiwania się bronią, krążyły legendy. Otaczał ich mit tajemniczości i strachu. Poniżej
przedstawiam krótką historię Specnazu.
Termin Specnaz (skrót od Spiecilnowo Naznaczenija) oznacza „specjalnego przeznaczenia”. Podlegali ГРУ ГШ СВС czyli Głównemu Zarządowi wywiadu Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych.
Oddział ten miał odnajdywać najgroźniejsze środki przeciwnika i niszczyć je. Miał znajdywać i niszczyć broń jądrową przeciwnika. Mówiono że niszczy mózg i cały system nerwowy przeciwnika. Za mózg uznawano najważniejsze organy władzy państwowej oraz osoby stojące na ich czele (opozycję, dowódców wojskowych i policyjnych, głowy kościołów, przywódców związkowych, ludzi posiadających autorytet ).
System nerwowy to:
– centra i linie łączności wojskowej i rządowej
– stanowiska dowodzenia
– prywatne przedsiębiorstwa telekomunikacyjne (radio, telewizja)
Sam wywiad wojskowy ZSRR zaczął powstawać już w czasie Rewolucji Październikowej. Od samego początku funkcjonowały pododdziały zajmujące się rozpoznaniem operacyjnym i dywersją. Brały udział we wszystkich konfliktach okresu międzywojennego: Polska, Hiszpania, Finlandia.
Do najsławniejszych należą:
– Ugrupowania terrorystyczne złożonych z niemieckich komunistów wykorzystywane do tłumienia antykomunistycznych wytępień rosyjskich i ukraińskich chłopów, organizowanie krwawych szarż policją w Berlinie
– Formacje fińskich komunistów (3. Fiński Pułk Komunistyczny) działały przeciwko narodowi fińskiemu, likwidacja komunistów w Twierdzy pod Pietropawłowskiem, tłumienie antykomunistycznych wystąpień chłopów rosyjskich, działania na tyłach Armii Polskiej w czasie wojny polsko-bolszewickiej
– Oddziały polskie (1 pułk Rewolucyjny Czerwonej Warszawy) tłumienie wystąpień w Moskwie, Tambowie, Jarosławiu
-Pułki jugosłowiański, węgierski, rumuński, austriacki- podobne zadania
W czerwcu 1942 roku Specnaz stał się składnikiem GRU (Głownoje Rawiedwatielnoje Uprawlienije- Główny Zarząd Wywiadowczy). O ich tajności niech świadczy fakt, że nigdy nie posiadali ani oficjalnego symbolu, ani emblematu.
Nieoficjalnie symbolem Specnazu był wilk. Ściślej stado wilków, obecnie oficjalnym godłem. jest nietoperz. Struktury wchodziły w skład armii (szczebel operacyjny), frontów i flot (szczebel operacyjno- strategiczny) lub podporządkowane były bezpośrednio Szczeblowi Generalnemu Sił Zbrojnych ZSRR (szczebel strategiczny).
Przygotowano również oddziały terrorystyczne do działania na obcym terytorium.

2 sierpnia 1930 roku w rejonie Woroneża został zrzucony nie wielki oddział dywersyjny, który w czasie ćwiczeń operował na tyłach wojsk „przeciwnika”. Oficjalnie ta data jest przyjmowania jako dzień narodzin radzieckich wojsk powietrznodesantowych – ale przyjmuje się też za dzień narodzin współczesnego Specnazu. W okresie Drugiej Wojny Światowej powstało kilka organizacji, które miały wpływ na późniejsze ukształtowanie się grupy specjalnego przeznaczenia.
OMSBN- Otdielnyje Motostriełkowyje Brigady Osobowo Naznaczenia- Samodzielne Brygady Piechoty Zmotoryzowanej Specjalnego Przeznaczenia- ich głównym celem była pomoc partyzantom.
OGBM- Otdielnyje Gwadiejskije Bataliony Minierow- zwalczanie linii komunikacyjnych wroga.
Pododdziały Specnauz podlegały bezpośrednio szefom rozpoznania na szczeblu armii oraz frontów i działały na ich rozkaz. Bardzo istotną rolę odgrywały formacje uderzeniowe radzieckiego wywiadu wojskowego (szpiegostwo, terror, działania partyzanckie).
Po Drugiej Wojnie Światowej organizacja praktycznie nie istniała, żołnierz, który dostał się do grupy podpisywał zobowiązanie o zachowaniu tajemnicy. Nie miał prawa nikomu powiedzieć o tym gdzie służył i na czym ta służba polegała. Wyjawienie tajemnic traktowanie było jak szpiegostwo i karane było najwyższą z kar.

Po odsłużeniu trzech lat żołnierz miał przed sobą trzy drogi:
– zostać oficerem na specjalnych zasadach być przyjętym do Wyższej Szkoły Dowódczej Wojsk powietrznodesantowych w Riazaniu
– zostać profesjonalnym żołnierzem w Specnazie
– odejść do rezerwy

Grupa składała się z:
1. Zakonspirowanych agentów, cudzoziemców zwerbowanych, do wypełniania zadań szpiegowskich i akcji terrorystycznych
2. Zawodowych pododdziałów w skład, których wchodzili najlepsi sportowcy ZSRR
3. Pododdziałów ze starannie dobranych i doskonale wyszkolonych poborowych

Specnaz w obecnej formie zaczął powstawać od lat 50-ych. Dnia 24 listopada 1950 roku, powołano do życia 46 samodzielnych kompani specjalnego przeznaczenia . W 1962 roku, zgodnie z postanowieniem KC PZPR z dnia 20 sierpnia 1961 o przygotowaniu i użyciu technik specjalnych dla organizacji i zaopatrywania ruch partyzanckiego w czasie wojny – wydano dyrektywę o stworzeniu i przeszkoleniu takich jednostek. W marcu 1962 ustalono etaty tych brygad i zaczęto szkolenie.
Rok 1963 – na terenie zachodnich republik ZSRR przeprowadzono wspólne
ćwiczenia dla jednostek Specnazu. Liczył on wtedy10 brygad 5 batalionów i 12 kompani. Podstawowym zadaniem powstałych brygad miało być:
– prowadzenie rozpoznania na głębokich tyłach wroga (do 750 km za linią frontu)
– działania dywersyjne skierowane przeciwko środkom przenoszenia Broni Masowego Rażenia
– niszczenie sztabów, punktów dowodzenia i węzłów łączności
Standartowa kompania miała przykładowy skład:
– Dowódca (major)
– Zastępca do spraw politycznych (kapitan)
– Zastępca ds. operacji powietrznodesantowych (kapitan)
– Specjalista ds. materiałów wybuchowych (porucznik)
– Tłumacz (porucznik)
– Trzy plutony spadochroniarzy po 20 ludzi w każdym
– Pluton łączności
– Kolumna transportu (10 samochodów)
– Grupa zabezpieczenia

Samodzielna kompania była pododdziałem, jak nazwa wskazuje, w pełni samodzielnym, który posiadł własną pieczęć, tajny pięciocyfrowy numer, własne służby logistyczne finansowi, a także inne. Kompania otrzymywała rozkazy tylko od szefa trzeciej grupy zarządu rozpoznania, od samego szefa rozpoznania lub od samego szefa rozpoznania armii.

Uzbrojenie i wyposażenie Specnazu na początku lat 80

Standardowe uzbrojenie żołnierza Specnazu:
– Karabin samoczynny obu kalibrach 7,62x 39 lub 5,45x 39 mm, z zapasem 400 sztuk amunicji
– Sześć granatów ręcznych lub lekki granat przeciwpancerny RPG-18
– Oficerowie, radiooperatorzy i szyfranci byli uzbrojeni w AKSU 74 i 60 sztuk amunicji
– Dodatkową broń osobista żołnierza stanowił wytłumiony pistolet PB lub APB na naboje 9x18mm
– BGC (Bierszunuj Granatomt- granatnik wytłumiony) broń dwulufowa, kalibru 40 mm
– Broń wsparcia granatnika RPG-16D
– Przenośne wyrzutnie pocisków rakietowych klasa ziemia- powietrze Strzała 2M
– Karabiny snajperskie
– Miny MON-50,MON-100, MON- 200
– Strzała- Blak- to standardowa wyrzutnia pocisków przeciwlotniczych. Strzała- 2- montowano ją na drzewach, dachach, masztach w niewielkiej odległości od kończą pasa startowego – najpierw działał mechanizm czasowy 1h do kilku dni, który uruchamiał czujnik akustyczny reagujący na dźwięk silnika lotniczego. Gdy dźwięk zaczął maleć, odpalała się rakieta z głowicą termiczna, reagowała na ciepło emitowane z dysz silników i doganiała samolot.
– Miotacz ognia RPO-A (strzela kapsuła do 400m)
– Wyrzutnia rakietowa Grad-P
– Kusza
– SWDSC (Snajponskaja Wirztowka Drogunowa Spiecjalnaja) 7,62 x 54R
– Dodatkowo byli szkoleni w korzystaniu wrogiej broni

Szeregowy – bojowy nurek- otrzymał do dyspozycji indywidualny transporter typu Protiei X, który pozwalał mu pływać pod wodą z prędkością do 8 węzłów (ok. 15km/h) przez kilka godzin. Na wyposażeniu były też dwu, trzyosobowe pojazdy budowane na bazie zwyczajnej torpedy (Sirena UME). Morski Specnaz uzbrojony był także w broń strzelecką.
APS (Automat Podwodnyj Spiecjalnej) karabin do strzelania podwodnego, na naboje 5,6x39mm^2 , w łuskach od karabinu AK-74. Miotają pociski w kształcie strzałki 12cm, zdalnej przebić kombinezon lub szybkę maski na głębokość 40m, do 50 m w warstwie powierzchniowej.
Podczas wojny w Afganistanie powstał 154 samodzielny oddział – nazywany batalionem muzułmańskim. Żołnierze tego oddziału byli narodowości azjatyckiej. Batalion zdobył pałac prezydencki, oraz inne obiekty. Sam Specnaz zajmował się w Afganistanie działaniami rozpoznawczymi, likwidacją oddziałów partyzanckich i ich dowódców. Minował górskie szlaki. Rozmieszczał elektroniczne systemy rozpoznawcze i chronił je. Urządzał zasadzki na karawany z zaopatrzenie dal partyzantów. Rakiety Stinger i ich operatorzy stali się głównym celem grupy w ostatnim okresie wojny. Skuteczność ich zwalczania była wysoka. Amerykanie starali się śledzić elitarne oddziały ZSRR, a za głowy przywódców wyznaczano znaczne nagrody pieniężne.