Miłość to stan (błędnie określany czasem mianem uczucia – uczucia są chwilowe, miłość zaś nie) człowieka, często będący związanym z pociągiem fizycznym do drugiej osoby. Najczęściej objawia się chęcią uszczęśliwiania drugiego człowieka.

Wyróżnić można kilka rodzajów miłości:

* agape – miłość bezinteresowna oparta na altruizmie, nierzadko na tym rodzaju miłości opierają się dogmaty religijne.

* philia – miłość przyjacielska pomiędzy partnerami, w której nie występuje sex.

* eros – miłość romantyczna, pełna tęsknoty i oczarowywania się.

* sexus – miłość oparta na kontakcie fizycznym między partnerami.

* narcyzm – miłość do samego siebie.

* miłość platoniczna – podobna do philii, z tym, że często po przyjacielsku kocha tylko jedna osoba, bez wzajemności.

W serii gier Metal Gear Solid również mamy do czynienia z miłością, i to z całą plejadą jej odmian. Od obustronnego zauroczenia (które miłością co prawda nie jest), przez jednostronną sympatię, po miłość bez szans na spełnienie.

Pierwszym przykładem na miłość w serii jest przypadek dr Naomi Hunter, która w zasadzie nie znając Snake’a wcale, spotykając go tylko raz (w dodatku w stanie skrajnej nienawiści do niego za zabicie jej brata), stopniowo ulega zauroczeniu zimnym i twardym mordercą (co zdaje się potwierdzać teorię, iż nic nie czyni potencjalnego partnera tak pociągającym jak nutka tajemniczości i chłodu), by pod koniec akcji na Shadow Moses nieomal wyznać mu miłość (a raczej zauroczenie, które może być zalążkiem wielkiej miłości). Kolejnym dowodem na to, jak bardzo kobiety pociąga mężczyzna twardy, bezwzględny, chłodny i opanowany jest to, co przytrafiło się Meryl Silverburgh. Kobieta (a właściwie dziewczyna), która początkowo nastawiona jest sceptycznie do Davida, z czasem, odkrywając jego prawdziwą tożsamość, ulega czarowi mężczyzny. Ale i Snake nie pozostaje dłużnym (co dziwić nikogo nie powinno, gdyż sama prezencja Meryl jest wystarczającym powodem do podpisania cyrografu), ulegając czarowi otaczającemu nastolatkę, która bardzo pragnie poznać czym jest wojna, oraz posiada wielkiego ducha walki i nie poddaje się, nawet pomimo bycia o krok od śmierci. Warto wspomnieć także o Sniper Wolf, przy której ciężko jest określić czy zadurzyła się w Snake’u. Na pewno bardzo ją pociągał (możliwe, że też się w nim podkochiwała, w końcu całe życie spędziła na polu walki, gdzie ludzie częściej się ze sobą rozstają niż łączą).

Druga część MGS porusza tematykę miłości już bardziej, a ujawnia się to w zwątpieniu, oraz utracie wiary w sens jakiegokolwiek związku. Dokładniej mówiąc chodzi o sytuację, w której Jack dowiaduje się, że jego ukochana, osoba, z którą mieszkał i z którą spodziewał się dziecka, wydaje się być szpiegiem, kobietą, która uwiodła go i bezwzględnie wykorzystała. W dodatku słowa wypowiadane przez Campbella dodają kolejnych niuansów, twierdzi on bowiem, że Rose zdradza Raidena. Na szczęście jednak wszystko kończy się szczęśliwie, w myśl przysłowia, że miłość wszystko wybaczy. Wypadałoby jeszcze wspomnieć o miłości, która istnieje pomiędzy Olgą Gurlukovich oraz jej dzieckiem, jednakże nie taki rodzaj miłości jest przedmiotem tego artykułu.

Ostatnia dotychczas część serii wydana na konsole stacjonarne – MGS3, również jest swoistym love story. Pierwszy taki wątek dotyczy miłości Big Bossa do swojej mentorki (starszej od niego o około 10 lat). To dość częsty scenariusz w życiu realnym (podkochiwanie się uczniów w starszych od siebie nauczycielkach, czyli również jakby nie było mentorkach), w którym miłość nie bierze się z pociągu fizycznego i zainteresowania ciałem towarzyszki, a ze zwyczajnego przywiązania, które wynika z dużej ilości wspólnie spędzanego czasu. Szokujący jest jednak fakt, iż Snake, kochając The Joy, poszedł do łóżka z Evą, która co prawda może się podobać i która jako szpieg uwodziła wielu mężczyzn by zdobyć ich zaufanie. Sytuacja ta jest również znanym z rzeczywistości scenariuszem, gdzie znudzony bądź zdesperowany partner dopuszcza się zdrady (często pod wpływem alkoholu, obecnego również podczas pamiętnej sceny).

Wielu filozofów opisywało swoje teorie i próby zdefiniowania miłości:

* Sternberg – uważał, że miłość to wypadkowa 3 czynników: intymności, zobowiązania oraz namiętności. Na intymność składają się m.in. pragnienie dobra dla partnera, szacunek dla niego, zrozumienie, traktowanie go jako istotny element swojego życia. Na namiętność z kolei składa się przeżywanie emocji, zaś na zobowiązanie – dążenie do przerodzenia miłości w trwały związek. Sternberg rozróżnił miłość na kilka form:

– sympatia – sama intymność.

– zadurzenie – namiętność.

– pusta miłość – samo zobowiązanie.

– miłość romantyczna – intymność i namiętność.

– miłość niedorzeczna – zobowiązanie i namiętność.

– partnerska miłość – zobowiązanie i intymność.

– miłość doskonała – zobowiązanie, intymność i namiętność razem.

Filozof podzielił także związek oraz związaną z nim miłość na kilka faz:

– faza zakochania – rozwijają się wszystkie 3 składowe, najsilniej namiętność.

– faza romantyzmu – zaczyna dominować intymność.

– faza związku – narastanie wszystkich 3 składowych.

– faza związku przyjacielskiego – zanik namiętności.

– faza pusta – występuje jedynie zaangażowanie, w efekcie dochodzi do rozpadu związku.

* Kolejny filozof poruszający temat miłości to Ira Reiss. Jego model zakłada, że każdy składnik wpływa na pozostałe, a ewolucja związku przypomina obrót koła. Składowe występujące w tym modelu miłości to:

– zrozumienie

– uzależnienie

– ujawnienie

– spełnienie pragnień

* Erik Fromm uważał z kolei, że miłość jest sztuką. Aby kochać, trzeba postępować z miłością jak z innymi rodzajami sztuki – najpierw opanować teorię, a później zabrać się za praktykę. Ponadto Fromm uważał, ze miłość polega na dawaniu siebie innym i kochaniu innych, a nie byciu kochanym i pozostaniu w związku z tym na laurach. Przy okazji miłości często występuje też zakochanie – jest ono nierzadko błędnie uznawane za stan, w którym znajduje się osoba, która właśnie przeżywa miłość.

Zakochanie charakteryzuje się obsesyjnymi myślami na temat osoby, do której się z przejęciem wzdycha. Może ono prowadzić do problemów z koncentracją oraz snem – szczególnie, jeśli zakochanie nie rokuje szans na obustronną miłość. Zakochaniu często towarzyszą takie symptomy jak: pocenie się rąk, szybsze bicie serca, miękkie nogi, szybszy oddech. Wytwarza się również adrenalina, fenyloetylomina oraz dopamina. Są to objawy podobne do tych, które występują przy silnym stresie (często zakochaniu się bez wspomnianych już perspektyw na związek, towarzyszy stres). Zdarza się, że osoba zakochana przeżywa silny stres na sam widok obiektu westchnień. Nie jest ewenementem to, iż osoba zakochana oraz obiekt jej zainteresowania mają się ku sobie – wtedy do czynienia mamy z czymś, co najbardziej odpowiada pierwszej fazie związku według Sternberga.

Miłość jest przedmiotem fascynacji i źródłem inspiracji dla twórców sztuki, literatury, psychologii. Duża część religii opiera się właśnie na miłości.

Johny Sasaki