W MROKACH SHADOW MOSES: CICHA PRAWDA

Dedykuję tą książkę ofiarom Shadow Moses, oraz wszystkim ofiarom broni nuklearnych i Richardowi Ames.

Nastasha Romanenko

PROLOG
Shadow Moses : XX XX N, XX XX W
Nawet lokalni rybacy rzadko zapuszczają się do tej odsłoniętej ziemi. Jednak największy wypadek wydarzył się właśnie na tej odległej wyspie, na północ od Fox Islands na Alasce. Duża ilość faktów rzuca cień na rząd amerykański, który zaprzecza całemu wypadkowi. Wśród nich znajduje się między innymi znalezienie USS Discovery, łodzi podwodnej typu Ohio, niedaleko Shadow Moses, paręset kilometrów od jej zamierzonej pozycji, oficjalny zapis pokazuje, że sześć w pełni uzbrojonych bombowców numer-117 odleciały z lotniska Galena numer kierunku Alaski. Innym wydarzeniem, które może być powiązane, było awaryjne lądowanie samolotu E-3C AWACS, na pokładzie, którego znajdował się ówczesny doradca do spraw bezpieczeństwa – Jim Houseman.
Co się dokładnie wydarzyło na Shadow Moses ?
Nie brakowało plotek na temat tych serii dziwnych wojskowych aktywności: atak terrorystyczny, rozłam wewnątrz jednostki wojskowej, te i inne teorie dotarły w gazetach na stół każdego obywatela. Mogę jednoznacznie powiedzieć, że żadna z tych teorii nie jest prawdziwa. To, co się tam naprawdę wydarzyło to największy atak terrorystyczny w nowożytnej historii. Był to akt przemocy, jakiego świat jeszcze nie widział, cios, który mógł zmusić upadek nuklearnego miecza Damoklesa do upadku. Najbardziej wymownym faktem niech będzie to, że ten atak wyłonił się z kilku tzw. „Czarnych Projektów”, które rząd USA wykonywał w tajemnicy przed całym społeczeństwem.
Mam w ręce dwa dyski optyczne. Na jednym znajduje się opis wszystkich wydarzeń, które miały miejsce na wyspie Shadow Moses tego dnia; przejęcie wysypiska broni nuklearnych przez uzbrojoną grupę. Inne niesamowite fakty z tego dysku to :
– Zidentyfikowanie sprawców jako genetycznie stworzonych żołnierzy nowej generacji których to rząd wspierał, oraz zespół komandosów Fox Hound z długą i ciemną historią interwencji
– Fakt istnienia Metal Gear Rexa, dwunożnego czołgu, który może odpalić rakietę nuklearną, a który był jednym z najbardziej tajnych projektów w historii
– Odkrycie wielkiego rządowego spisku
– Działania byłego członka Fox Hound, który sam zajął się tą sytuację i zapobiegł kryzysowi, człowiek znany jako Solid Snake.
Na drugim dysku znajdują się szczegóły projektu Fox-Die, masowej przykrywki, którą rząd USA zaplanował i wykonał, żeby zapobiec zdemaskowaniu. Są, przecież w rządzie siły, które zrobią wiele, żeby utrzymać taki układ sił na świecie, jaki panuje od stulecia, a atak nuklearny jest jedną z tych rzeczy.
W tej książce chcę pokazać ich działania, oraz wyjaśnić całą aferę z Shadow Moses. Tylko dzięki temu możemy mieć nadzieje, że uwolnimy kolejne pokolenia od wyścigu zbrojeń nuklearnych.
Na dźwięk dzwonka do drzwi podniosłam głowę znad sterty dokumentów. Na monitorze przede mną znajdował w połowie dokończony raport o wznowieniu badań nad bronią nuklearną na bliskim wschodzie. UNSCOM ( Specjalna Komisja ONZ ) oficjalnie zażądała, żeby inspektorzy zbrojeniowi ONZ mogli to zbadać, ale nie dostała zgody na ich wejście, napięcie znowu zaczęło rosnąć w zatoce Perskiej. Jako wojskowy analityk specjalizujący się w broni nuklearnej została zakontraktowana to zbadania tej sytuacji. Miałam go skończyć na pojutrze i jakiekolwiek przerwy nie były mile widziane. Zgasiłam papierosa w popielniczce i wyszłam z gabinetu. Wszyscy, którzy chcą wejść do mojego domu, najpierw są sprawdzani przez kamerę, a następnie wpuszczani przez ciężkie drzwi. Posiadłość jest otoczona wysokim murem, zewnątrz wygląda to na niezdobytą fortecę, ale ochrona jest niezbędna w Los Angeles, jeżeli chcesz się ochronić przed hordami turystów. Jednakże nikogo nie było przed bramą, był to albo dowcip, albo kamera zaczynała się psuć. Niechętna dalszym badaniem tego co się stało, pomimo pewnego zaburzenia skierowałam się do gabinetu i usiadłam przed komputerem, żeby wrócić do pracy. Wtedy odezwał się ktoś stojący za mną.
”Zawsze byłaś trochę lekkomyślna.”
Szybko obróciłam się, przewracając krzesło. W drzwiach do gabinetu stał lekko przygarbiony mężczyzna w dobrze uszytym garniturze.
”Richard!”
Zobaczył mój wzrok i się uśmiechnął. Nie zwracając uwagi na moje zaskoczenie spokojnie wszedł do gabinetu i zaczął przyglądać się stercie książek i papierów.
”I tak jak zawsze niezorganizowana”
Wzruszył ramiona w znajomym geście, uwalniając falę gorzkich wspomnień.
Ja i Richard Ames byliśmy dawno temu małżeństwem. Oboje byliśmy młodzi i pracowaliśmy dla DIA ( Agencja Obrony Wywiadu ). Większość naszego krótkiego małżeństwa kłócąc się praktycznie o wszystko i wtedy właśnie zdałam sobie sprawę, że nasz związek to była pomyłka, on zniknął z mojego życia. Jakiś czas potem dostałam od jego adwokata papiery rozwodowe. Była w nich oferta dużych alimentów, których nie przyjęłam. Nie tyle nie chciałem mieć czegoś od niego, co chciałam udowodnić, że nie tylko on może odejść bez żadnych wyjaśnień. Rozwód został zakończony bez spotykania się twarzą w twarz i znowu legalnie byliśmy dla siebie obcy. Przez pięć lat od rozwodu opuściłam DIA, stałam się nieetatowym analitykiem. Przez ten czas nie widziałam Richarda ani razu, ani nawet nie słyszałam nic o jego miejscu pobytu.
”Jak się tu dostałeś ?” zapytałam. W końcu próba pokonania muru, czy sforsowania drzwi frontowych, natychmiast uruchomiłoby alarm. Nie zaskoczyłam go tym pytaniem.
”Jeżeli będziesz używać takich słabych zamków, możesz równie dobrze zostawić otwarte drzwi. Sugerowałbym bardziej profesjonalny system zabezpieczeń.”
”Czy wyrażenie ‘włamanie’ znaczy coś dla Ciebie Richard ?”
”Wiesz, że prawo nie jest moją dobrą strona” odpowiedział zręcznie i zaczął spoglądać ponad moimi ramionami na ekran komputera.
”Izotopowy rozdzielacz pocisków, uran-234, produkowany prawdopodobnie do szybkiego odwirowywania gazów. To musi być o rozwoju badań nuklearnych na Bliskim Wschodzie. Wygląda na to, że Twoja kariera brnie do przodu. To świetnie.”
Odepchnęłam Richarda i spytałam stanowczo: ”Co chcesz ?”.
Cofnął się o krok i obdarzył mnie trochę złośliwym uśmiechem.
”Boisz się, że wróciłem żebyśmy spróbowali jeszcze raz ?”. Pozwolił ciszy się ciągnąć, tak jakby chciał rozkoszować się moją reakcją. Nagle spoważniał i powiedział ”To jest oficjalne zarządzenia DIA”. Położył na stole skoroszyt. ”Proszę Cię, żebyś współpracowała jak członkini NEST”. NEST, czyli ratunkowa grupa szukająca ładunków nuklearnych, grupa ta działa z budżetu departamentu energii. Została założona w 1974, żeby być technologicznym wsparcie dla FBI w wywiadzie, dochodzeniach, zabezpieczeniach terenu działań i pomocy medycznej w czasie kryminalnego grożenia użyciem broni atomowej. Możesz nazwać to zgrają ekspertów w temacie terrorystów grożących bronią atomową. NEST składa się z naukowców zatrudnionych niezależnie, przez państwowo wspierane organizacje takie jak Los Alamos i Lawrence Livemore, oraz z grupy wojskowych naukowców, zajmujących się tematyką broni atomowych. Byłam członkinią tej drugiej grupy. Richard zaczął otwierać swój skoroszyt. ”Przypuszczam, że słyszałaś o Shadow Moses”. Przytaknęłam, rzeczywiście słyszałem o tym miejscu na północ od wysp lisich na Alasce. Wysyłano tam zużyte głowice nuklearne, czego nie podawano do publicznej wiadomości. Zgodnie z zobowiązaniami traktatu START2 ( traktat o zredukowaniu liczby posiadanej broni strategicznej ), całkowita liczba głowic nuklearnych będących w posiadaniu USA i Rosji została zmniejszona pod koniec XX wieku do liczby 3000-3500. Wynikiem tego było mnóstwo głowic, które trzeba było gdzieś umieścić, a miejsca do tego przeznaczone były przepełnione. W związku z tym głowice musiały zostać gdzieś umieszczone, przed ich rozbrojeniem, a ich radioaktywne części złożone gdzieś do przechowywania. Odpowiedzią na te problemy było Shadow Moses. Połączone grupy rozprowadzania głowic, polityczna technika oddalania problemu, zamiast jego zwalczania, oraz ukrytej wojskowej agendy, żeby zakonserwować głowice w starym zbiorniku nuklearnym. Richard wyjął kilka zdjęć ze skoroszytu i pokazał mi je. Wszystkie okazały się być zdjęciami Shadow Moses zrobionymi, przez satelitę, być może zostały zrobione przez NRO ( państwowe biuro rozpoznania ). Wokół budynku kręciło się wielu ludzi. Nagle Richard przerwał ciszę ”Ośrodek wyrzucania odpadów, został przejęty przez terrorystów”. Spojrzałam ostro na te notatki, ale to co powiedział potem spowodowało, że zaniemówiłam. ”Akcji dowodzą członkowie Fox Hound”. ”Nieprzepisowa” drużyna złożona z najlepszych komandosów na świecie uzbrojona w najnowszą dostępną broń. To był właśnie Fox Hound. Najlepsi z najlepszych i zupełnie nieznani społeczeństwu, za które walczyli. Ich zadaniem było brać udział w każdym konflikcie, którego USA nie mogło rozwiązać oficjalnie. Byli to żołnierze działający w cieniu, uczestniczyli w licznych konfliktach religijnych, oraz wojnach domowych, kształtowali historię sabotażem, zabijaniem wybranych ludzi, oraz innymi metodami. Richard miał jednak więcej do powiedzenia: ”Nie tylko Fox Hound jest w to zamieszany. Razem z nimi ćwiczenia mieli tam żołnierze nowej generacji i oni także są współodpowiedzialni. Oddziały specjalne nowej generacji to brutalna, grupa antyterrorystyczna, stworzona, żeby reagować na groźby użycia broni masowej zagłady. Filozofia walki jest taka sama jak w Force 21, a większość rekrutów była w przeszłości najemnikami. Wszyscy z nich intensywnie trenują w rzeczywistości VR a ich zdolności bojowe oceniane są na o wiele większe niż żołnierzy Delta Force czy nawet Night Stalkers. Rząd cały czas zaprzecza plotkom, jakoby zmodyfikowano genetycznie tych żołnierzy, żeby uzyskać przewagę. Fox Hound i żołnierze nowej generacji. Bez wątpienia dwie najbardziej niebezpieczne grupy żołnierze stworzone przez USA dostały w swoje ręce arsenał nuklearny. Richard miał jednak więcej złych wiadomości. ”Mają również cywilnych zakładników, dwóch z nich to szef DARPA Donald Andersen i Kenneth Baker prezes ArmsTech, Inc.”. Agencja Zaawansowanych Obronnych Projektów Badawczych jest satelitarny tworem departamentu obrony, która ma planować i kierować rozwojem nowej technologii wojennej. ArmsTech to jeden z trzech głównych twórców systemów obronnych w kraju. Nie ma czegoś takiego jak przypadek, szczególnie, gdy przedstawiciele dwóch potężnych organizacji spotykają się na „końcu świata” w miejscu, do którego wywożono głowice nuklearne. Postanowiłam być bezpośrednia z Richardem. ”Coś się stało w „składzie” nuklearnym ? Niech zgadnę – zademonstrowanie nowej broni.”. ”Skąd ja mam wiedzieć ? Shadow Moses to główny punkt obserwacji zorzy polarnej, przecież wiesz o tym”. Cokolwiek Richard wiedział, nie chciał mi powiedzieć. Jego wykręcanie się od odpowiedzi tylko potwierdzało moje podejrzenia. Cokolwiek tam się wydarzyło nie był to zwykły atak terrorystyczny. Zatrzymując to dla siebie przeszłam do kolejnego punktu.
”Jakie są ich żądania ?”
”Chcą ciało. Nie jakieś tam ciało, ale założyciela Fox Hound – Big Bossa. Legendarnego żołnierza, największego wojownika dwudziestego wieku.”
”Jego ciało ? Dlaczego aż tak go potrzebują ?”
”Nie mam zielonego pojęcia, ale jeżeli nie dostaną go w ciągu 24 godzin, odpalą rakiety atomowe”. Richard spojrzał spokojnie na zegarek, „Czyli mamy około 19 godzin.”
”Nie wyglądasz na zbytnio zmartwionego”
”DOD już pracuję nad tą sytuacja”
Tak jak podejrzewałam. Richard zawsze ma jakiś plan, zanim powie coś drugiej otworzy. Wszystko czego chce to potwierdzenie faktu dokonanego.
”Shadow Moses jest całkowicie zamknięte. Musieliśmy odwołać grupę komandosów, która przymierzała się do odbicia. Zamiast nich wprowadzamy jedną osobę, żeby uwolniła zakładników i zapobiegła nuklearnej katastrofie.”
”Niemożliwe.”
”Możliwe dla Solid Snake’a”
Solid Snake…! Były członek Fox Hound, został legendą gdy sam pokonał zagrożenia z Outera Heaven i Zanzibaru. Jeżeli on bierze w tym udział to jest szansa, że operacja się powiedzie, ale nadal…
”USS Discovery, łódź podwodna klasy Ohio, już jest na miejscu z Snake’iem na pokładzie”
Więc plan już się zaczął. Spojrzałam Richardowi w oczy wytrzymując jego wzrok.
”A co ja mam z tym wszystkim wspólnego ?”
Richard uśmiechnął się. ”Może i Snake jest legendą, ale nic nie wie o broni nuklearnej. Dlatego właśnie proszę Cię, żebyś była jego wsparciem w tej misji. Załatwienie wszystkiego zajmie nam chwilkę”.
Jak na znak dwóch mężczyzn zaczęło wnosić bardzo duży obiekt, najprawdopodobniej urządzenie komunikacyjne, do gabinetu. Richard kiwnął głową w stronę masywnego ładunku. „Chciałbym, żebyś poprzez połączenie satelitarne pomagała Snake’owi, gdy tylko będziesz umiała.”. Gdy tylko sprzęt został postawiony inżynier zaczął go dostosowywać. Przez okno zobaczyłam kolejną grupkę montującą antenę satelitarna w ogródku. Wszyscy byli w cywilnych ubraniach, ale ich budowa, oraz niedopasowane kurtki świadczyły, że są to uzbrojeni żołnierze. Najwidoczniej odmowa nie była możliwością. Jednak dalej coś mnie zastanawiało. NEST ma małą grupę badawczą, SRT, zawsze przygotowaną do natychmiastowej akcji. Stacjonowali w Nellis AFB w Las Vegas. Byli oczywistym wyborem do tej misji. A jeżeli nie SRT, to przecież DIA miało wiele wykwalifikowanych specjalistów od broni nuklearnych. Richard zaczął mówić ludziom gdzie mają rozstawić sprzęt, ale przerwałam mu.
”Dlaczego ja ?”
Odwrócił i bez zająknięcia odpowiedział.
”Potrzebuję ludzi, którym mogę zaufać. Stawka jest zbyt wysoka, by ryzykować.”
To było kłamstwo. Richard Ames, którego znałam nie ufał nikomu. Jednak oczywiste było, że cokolwiek jest przyczyną, nie dowiem się tego.
”Dobrze, że byłam w domu. Co byście zrobili gdyby mnie nie było ?”
”Musiałaś gdzieś być. Znaleźlibyśmy Ciebie.”
”Jestem pewna, że to byście zrobili.”
”Więc jak, wchodzisz w to ?”
Wzięłam głęboki oddech, “Oczywiście”
Nie lubię być pionkiem, zwłaszcza Richarda, ale nie miałam zamiaru stać i przyglądać się gdy terroryści zdobyli bombę atomową. Atak nuklearny może zabić wielu ludzi w mgnieniu oka. Dorośli i dzieci, kobiety i mężczyźni, zabija bez dyskryminowania kogokolwiek. Jeżeli jest szansa, żeby pomóc w powstrzymaniu tego musiałam zostać i pomóc.
”Więc wszystko jest gotowe” Richard włożył pięść w drugą rękę.
”Wprowadzenie zakończono sukcesem. Snake jest w Shadow Moses.” Richard wszedł do pokoju, z wiadomością, którą dostał od jednego ze swoich ludzi. Gabinet zmienił się nie do poznania, a wszystko dzięki sprzętowi do komunikacji. Kable wiły się po całym pokoju, inżynierowie i agenci DIA poruszali się w kontrolowanym chaosie. Pokój wyglądał teraz jak tymczasowe biuro operacyjne całej misji. Richard położył rękę na moim ramieniu.
”Za niedługo skontaktuję się z Tobą. Wiesz jak się z tym obsługiwać ?” Kiwnęłam głową.
Podczas, gdy inżynierowie byli zajęci rozstawianiem sprzętu, przeszłam odprawę z użytkowania sprzętu, oraz ze szczegółów misji. Snake został dostarczony w okolice Shadow Moses, przez USS Discovery, nuklearną łódź podwodną klasy Ohio. Następnie został wystrzelony z łodzi w pojeździe dostarczającym ( SDV ), który opuścił, przed podwodnymi radarami z magazynu broni nuklearnej. Resztę drogi musiał pokonać płynąc w śmiertelnie zimnym morzu Beringa. Ta ostatnia część brzmiała jak samobójstwo, dopóki nie dowiedziałam się, że Snake został wyposażony w kombinezon najnowszej generacji, oraz że dostał zastrzyk ze związku zapobiegającego hipotermii. W związku z tym, że jest to misja jednoosobowa Snake będzie w stałym kontakcie radiowym z resztą sztabu.
Członkowie tego sztabu, wywodzą się z różnorakich środowisk. Dowodzącym misji jest pułkownik Roy Campbell, który został na pokładzie USS Discovery. Jego reputacja przemawia za niego. Był dowódcą Fox Hound i dowodził, Solid Snake’iem w 1999r. w czasie powstania w Zanzibarze. Niedługo po tym odszedł na emeryturę, ale wygląda na to, że znowu został powołany do czynnej służby. Dr. Nami Hunter, ekspert inżynierii genetycznej, chwilowo przeniesiona z ATGC, giganta technologii genetycznej. To ona dowodziła programowi bioinżynierii w Fox Hound. Richard potwierdził, że zarówno Fox Hound jak i żołnierze nowej generacji, zostali zmodyfikowani genetycznie w celu usprawnienia ich zdolności w walce. Miałam problem ze złapaniem oddechu po tym, co się dowiedziałam – modyfikowanie struktury genetycznej człowiek w celu stworzenia lepszego żołnierza. Na pokładzie Discovery znajdowała się także Mei Ling, wynalazczymi nowego radaru i systemu komunikacji wykorzystywanego w tej misji. Ostatnim członkiem sztabu był McDonnel Miller, były instruktor sztuki przetrwania w Fox Hound. W przeciwieństwie do nas zgłosił swój udział w tej misji, gdy tylko dowiedział się o incydencie w Shadow Moses. Podobnie jak ja współpracował, przy pomocy sprzętu satelitarnego ze swojego domu na Alasce. Nasza piątka była bardziej niż odpowiednia, żeby wspomagać Snake’a naszą wiedzą, ale on i tak był sam na placu boju, a ta misja była straceńcza. Pomimo tego Richard, uważał że to jest najlepszy plan stworzony przez analityków z DOD. Może powinnam czegoś podejrzewać. Znaki konspiracji były sprytnie ukryte, bo plan wydawał się strasznie brawurowy. Niestety nie zdołaliśmy tego zauważyć, zarówno ja jak i Solid Snake gorzko żałujemy tego szaleństwa.
”Już czas Nastasha,” Richard zawołał, gdy pojawił się sygnał wiadomości przychodzącej. Linia już była aktywna, kiwnęłam do niego i zajęłam swoją pozycję. Zaczynałam czuć się coraz bardziej ostra, zbliżałam się do krawędzi.
”Tutaj Nastasha Romanenku. Miło Cię poznać Solid Snake.”
”Ty jesteś tym nuklearnym ekspertem o którym mówił pułkownik ?”
Głos, który odpowiadał był, pomimo wszystkiego, spokojny. Oto był człowiek działający samodzielnie na obcym terenie, i nie mogłam wyczuć niczego przypominającego spięcie lub niecierpliwość w jego głosie. Słyszałam głos tak spokojny jak kogoś odbierającego rutynowy telefon w biurze. ”Dokładnie. Gdybyś miał jakieś pytania dotyczące technologii nuklearnej, wszystko co musisz zrobić to zapytać. Zajmuję się także analizą wojskową, więc powinnam być w stanie dostarczyć Ci informacje o broniach. Zostałam wezwana do tej misji jako konsultant ratunkowej grupy szukającej ładunków nuklearnych ( NEST ) i chciałabym podkreślić że dokładnie podano mi rozkazy. Nie mam zamiaru czekać na jakikolwiek atak nuklearny. Pozwól mi sobie pomóc.”
”Szybko przechodzisz do sedna prawda ?”
”Do startu przygotowana jest rakieta. Atak nuklearny nie jest czymś co można nazwać cudzym problemem, a ja nie jestem dobra w staniu i czekaniu. Niestety wspieranie Cię moją wiedzą to jedyne, co mogę zrobić. To było zbyt oczywiste. Snake ryzykował swoje życie na Alasce, a ja siedzę bezpieczna w Kalifornii. Wszystko co mogę zrobić to rozmawiać przez komunikator. Ton Snake’a zmienił się na mniej oschły. ”Może nie wygląda to na wiele, ale to dużo. Nikt nie prosi, żebyś przyjechała tu i walczyła. To moje zadanie… Nastasha będę liczyć na Twoją pomoc.” Był to dziwnie utwierdzający głos, głos, który wzbudzał zaufanie.
”A ja na Twoją.” Gdy odpowiadałam, obiecałam sobie, że zrobię wszystko, żeby udało mu się ukończyć tą misję.
”Magazyn broni nuklearnej w Shadow Moses został założony w 2002r., w celu tymczasowego przechowywania głowic, przeznaczonych do zniszczenia.” Zaczęłam przedstawiać Snake’owi historię magazynu, rozwijając to co musiał wiedzieć. Moja pierwsza wymiana zdań z Solid Snake’iem, powoli zaczynałam rozumieć, dlaczego nazywają go człowiekiem, który „niemożliwe czyni możliwym”. Lodowato spokojna twarz, oraz jego całkowita pewność, sprawiły, że nagle uwierzyłam, że on może wyjść zwycięsko z tego zadania. On miał siłę, która sprawiała, że mu wierzyłam. Zauważyłam, że Richard się na mnie patrzył.
”Coś się stało ?”
”Nie, po prostu masz taki żar gdy pracujesz, podoba mi się to.”
”Żar ? Zabawne, kiedyś nazywałeś to pracoholizmem. Bardzo Ci się to nie podobało, o ile pamiętam.”
”Czas mija, ludzie zmieniają zdanie.”
”To się nazywa nostalgia. Wkrótce znowu przestałoby Ci się podobać.”
”Może”
Richard nie przestawał się na mnie patrzeć. Solid Snake zdecydowanie dorównuje swoje reputacji, bez problemu omijał patrole posuwając się w głąb bazy, udało mu się nawiązać kontakt z szefem DARPA Donaldem Andersonem. Przez cała misję mieliśmy kontakt ze Snake’iem dzięki jego wewnętrznym nanomaszynom. To dzięki temu poznałam prawdę. Donald Andersen, odnaleziony w celi przez Solid Snake’a, potwierdził, że terroryści mają możliwość odpalenia rakiety nuklearnej, oraz że Shadow Moses było miejscem ćwiczeń dla Metal Gear’a.
Metal Gear. Sama nazwa zakołysała mną. Była to broń ostateczna, dwunożny czołg, który bez względu na swoją lokacje mógł natychmiast wycelować i wystrzelić rakietę nuklearną.
Mogłoby to sprawić, że odpalanie rakiet z baz w tym celu do tego wybudowanych, przestanie być przywilejem. Z tego właśnie powodu analitycy od dawna przypuszczali, że jeżeli technologia Metal Gear zostanie wprowadzano, trzeba będzie stworzyć od nowa taktyczną mapę świata. Są pewne przypuszczenia, że ten Nieświęty Gral broni został wykorzystany w póżnym wieku dwudziestym w Outer Heaven, a następnie w Zanzibarze. Jedno źródło podaje nawet, że stworzono działający prototyp MG, ale nie wszedł on nigdy do użycia, gdyż został zniszczony przez żołnierza sił specjalnych. Siłami specjalnymi okazał się Fox Hound, a żołnierzem człowiek o pseudonimie Solid Snake. Przez chwilę zastanawiałam się czy to przypadek sprowadził Snake’a na Shadow Moses, ale znałam Richarda za dobrze. Snake musiał zostać wezwany, ze względu na swoje dawne dokonania. Ktokolwiek zaplanował tą misję zrobił to bardzo dokładnie, a im bardziej zdawałam sobie z tego sprawę, tym mniej mi się to podobało. Kilka lat temu, przeprowadzałam wywiad z wysokim urzędnikiem DOD i skierowałem rozmowę na temat Metal Gear’a. Odpowiedział, że USA nie jest zainteresowana tworzeniem takiej broni jak Metal Gear ( oczywiście nie przyznał, że Metal Gear istniał, tylko na poziomie hipotetycznym, GDYBY taka technologia istniała ). Po upadku Związku radzieckiego budowanie arsenału nuklearnego w celach obronnych przestało być dobrze postrzegane. Obecnie ”wielostronny porządek świata bogaci się kosztem mniejszych krajów” jak to ujął, położono nacisk na produkcję rakiet i mniejszych broni, które będąc mniej groźne, mogą być przenoszone przez niewidzialne bombowce. Powiedział także, że Metal Gear ze swoimi możliwościami ukrycia się w terenie, byłby niezwykle trudny to odnalezienia i zniszczenia. W związku z tym był to doskonały system ataku nuklearnego dla wielu krajów popierających terroryzm. Był bardzo zaniepokojony tym, że jeżeli takie kraje dostaną Metal Gear to spowoduje to zachwianie równowagi militarnej na świecie, a to doprowadzi do zmiany układu sił. Obawiałam się tego samego. Pozostałość po Zimnej Wojnie. Cukierek diabła, stworzony dzięki rozpowszechnianiu się zagrożenia nuklearnego. Na coś takiego wyglądał Metal Gear. Dlaczego więc broń najnowszej generacji, która była przeciwieństwem polityki rządu znowu jest tworzona na amerykańskiej ziemi ? Prawdopodobnie departament obrony chciał przywrócić nuklearną politykę z poprzedniego stulecia. A może ten nowy Metal Gear ma coś co oddziela go od Metal Gear’a którego ja znam ? Anderson miał więcej do powiedzenia. Kod uruchamiający Metal Gear’a składa się z dwóch oddzielnych haseł, jedno ma on, a drugie Kenneth Baker prezes ArmsTech. Hasło Andersona, już jest w rękach terrorystów i obawiał się, że to samo stało się z hasłem Baker’a. Medium zbuntowanego Fox Hound, niejaki Psycho Mantis, wszedł do umysłu Andersona i poznał hasło. Najgorszy scenariusz sprawdził się, terroryści mogą uruchomić Metal Gear’a. Jednakże Anderson ujawnił, że ciągle jest możliwość powstrzymania ataku nuklearnego. Kenneth Baker był w posiadaniu klucza, który mógł zapobiec odpaleniu. Nawet jeżeli terroryści zakończyli już przygotowywania do odpalenia ten klucz mógł ich powstrzymać. Zdobycie tego klucza to ostatnia szansa Solid Snake’a na zatrzymanie ataku. Kiedy Snake próbował znaleźć wyjście z celi usłyszeliśmy straszny krzyk. Anderson chwycił się w agonicznym geście swojej klatki piersiowej i zanim otrząsnęliśmy się z szoku już leżał martwy. Dr. Naomi Hunter monitorująca całą akcję z pokładu USS Discovery niepewnie stwierdziła, że był to zawał serca. Snake sam opuścił celę w poszukiwaniu Kennetha Bakera, zostawiając zwłoki Donalda Andersona, szefa DARPA za sobą.
”Co tu się dokładnie dzieje ?” zapytałam Richarda gdy tylko potwierdzono bezpieczne dostarczenie Snake’a.
”Znasz sytuację, w Shadow Moses testowano nowego Metal Geara. Fox Hound i żołnierze nowej generacji dowodzili tej akcji, a teraz grożą że odpalą głowicę nuklearną.”
”O tym akurat nie wiedziałam.”
”Skoro tak mówisz.”
Spojrzałam na Richarda, ale on się nawet nie obrócił. Wiedział tak samo jak ja, że nie mogę teraz odejść. Nawet gdybym teraz stwierdziła, że chcę odejść, to cały personel DOD stojący wokół mnie nie pozwoliłby na to. Na chwilę zamknęłam oczy i spróbowałam skupić się na niedawnych wydarzeniach.
”Co się stało Andersenowi ? Dlaczego umarł ?”
Tym razem zauważyłam ślad reakcji w oczach Richarda.
”Ciężko to ocenić stąd gdzie my się znajdujemy. Nami myśli, że to był zawał serca, ale… Na wszelki wypadek wyciągnę jego akta. Obrócił się w stronę gabinetu, żeby wydać rozkazy. Dźwięki i głosy transmitowane przez radio, przekazały mi, że Snake posuwa się w głąb bazy w poszukiwaniu Kennetha Bakera. Odnalazł go na jednym z poziomów podziemnych. Prezes ArmsTech był przywiązany do stalowej belki, a wokół niego znajdowały się ładunki C4. Jednak Snake nie zdążył uwolnić Bakera, gdyż stanął twarzą w twarz z twórcą tej pułapki Revolver Ocelotem. Wygląda na to, że przewidział chęć uratowania Baker, gdy usłyszał o intruzie. Według Nami Hunter, Revolver Ocelot jest byłym członkiem Spetsnaz. Przeniósł się do OMON ( Czarne berety, oddział obronny ministerstwa spraw wewnętrznych ) i do SVR ( Rosyjska agencja wywiadowcza ) – następca KGB, jednak po upadku ZSRR nie mógł się dostosować do nowych zasad i odszedł. Jako najemnik był jednym z najlepszych i najczęściej wybieranych, a następnie trafił do Fox Hound. Jego pseudonim Ocelot świadczy o doskonałym wzroku i pewnej ręki, a druga część o zamiłowaniu do rewolwerów. Poprzez radio dochodziły do nas odgłosy walki pomiędzy Snake’iem a Ocelotem. Ocelot używał antycznego Colta SAA, a Snake pistolet SOCOM. Pierwsze rewolwery SAA zostały stworzone w 1873r. W małych liczbach są produkowane do dzisiaj, jednak tylko dla kolekcjonerów, używanie tej broni podczas walki jest praktycznie niespotykane. Jednak Ocelot umiał zamienić tą broń w coś naprawdę śmiercionośnego. Strzelał, żeby kule rykoszetują od ścian trafiały w Snake’a. Wszystko co mogliśmy robić to przyglądać się tej walce. Jednak Snake powoli zdobywał przewagę, dzięki unikaniu rykoszetów i wykorzystując czas jaki zajmowało Ocelotowi przeładowanie broni. Kiedy w końcu Snake miał strzelić po raz ostatni usłyszeliśmy wybuch.
”Moja dłonń !”, sekundę później krzyknął Ocelot.
”Co tam do diabła się dzieje ?”, zapytał Richard.
Dowodzący danymi zaczął opowiadać to co przekazują nanomachiny Snake’a.
”Nie wiemy jeszcze. Widzę jakieś inne ślady życia poza Snake’iem, Ocelotem i Bakerem.”
W radiu ciągle słychać wybuchy.
”Niezidentyfikowany obiekt przewraca wsporniki. Żadnego śladu broni ! Cokolwiek to jest porusza się strasznie szybko !”, kontrolujący dane podniósł głos w podnieceniu. ”Szybkość jest większa od tej, z jaką może poruszać się człowiek”.
Sytuacja była bardzo nerwowa. Poprzez odgłosy spadającego metalu, byłam w stanie wyłowić głos Ocelota.
”Kamuflaż stealth ! Ktoś nie dokończył swojego zadania… A co do Ciebie to policzymy się później.”, wygląda na to, że Ocelot opuścił miejsce walki. Ciągle było słuchać wybuchy, gdy wsporniki uderzały w ziemię. W połowie drogi wspornika do podłogi Snake spotkał się z tym co najprawdopodobniej było czwartą formą życia.
”Kim jesteś ?”
”Jestem taki jak Ty… Nie mam imienia.”
Ten głos nie był ludzki, był to głos wydawany przez maszynę. Pomimo metalicznych nut wydawało się, że głosem tym przemawia ktoś cierpiący niesamowite męki. Poprzez odgłosy tej rozmowy można było usłyszeć jęczący głos Bakera.
”Masz wzmacniany egzoszkielet !?”
Nagle właściciel metalowego głosu wydał z siebie dziki zwierzęcy ryk. Przygniatający ryk spowodował piszczenie głośników w radiu, instynktownie zasłoniłam uszy, żeby nie słyszeć tego ryku. Jednak on ciągle trwał, aż nagle umilkł tak szybko jak się pojawił. Od ciszy aż dzwoniło w uszach, usłyszałam cichy głos kontrolującego dane.
”Czwarty obiekt zniknął.”
Te słowa otrząsnęły nas z szoku.
”Możemy go namierzyć ?”
”Nie. Zniknął, żadnych śladów.”
”Zbierz jak najwięcej informacji.”
”Mam już wyniki analizy na podstawie nanomachin. Jest pewien ślad elektromagnetyczny, po którym można rozpoznać kamuflaż stealth.”
”Kamuflaż stealth i wzmacniany egzoszkielet…”, wymamrotał Richard.
”Rozumiem, że nie wszystko idzie zgodnie z planem ?” zagadnęłam z sarkazmem.
”Wszystko w dopuszczalnej normie. Misja będzie kontynuowana zgodnie z planem.”
Poprzez ułamek sekundy można było zobaczyć niepokój w jego oczach, ale po chwili przywróciły do normalnego aroganckiego wyglądu.
”Skoncentruj się na pracy.”
Snake nazwał czwartą formę życia „Ninja”. Nie mogłam się powstrzymać od zastanawiania się kim jest ten Ninja, oraz skąd się wzięły jego ponadludzkie zdolności, które nam zaprezentował. Daleko ode mnie na wyspie Shadow Moses, Snake próbował podnieść trzęsącego się Kennetha Bakera. Usłyszeliśmy jak Snake pytał się go o kod umożliwiający odpalenie bomby atomowej, znając odpowiedź jeszcze przed zadaniem tego pytania. Baker z bólem przyznał się, że zdradził te informacje. Jego ręka zwisała bezwładnie złamana, była to zapewne sprawka Ocelota. Zgodnie z tym co mówi Nami Hunter, Reovlever służył jako konsultant do wyciągania informacji w radzieckich gułagach, podczas pracy w Spetznas. Innymi słowy był ekspertem w torturowaniu. Nie było możliwości, żeby szef firmy zajmującej się tworzeniem nowych broni, nie przeszkolony cywil, wytrzymał techniki testowane w więzieniach w Lubiance. Teraz już wiemy na pewno, że terroryści są w posiadaniu obu kodów dostępu. Sytuacja jest gorsza niż kiedykolwiek. Odpowiedzi Bakera na temat zapasowego klucza, były prawie tak samo dołujące. Powierzył go kobiecie, która nie przyłączyła się do rewolty i z którą dzielił celę. Usłyszałam szept Snake’a.
”Siostrzenica pułkownika ?”
”Pułkownik” to najprawdopodobniej Campbell, wyglądało na to, że Snake wie coś czego ja nie wiem. Ukradkiem spojrzałam na Richarda, ale jego twarz jak zwykle nic nie pokazywała. Bez wątpienia wiedział o obecności siostrzenicy Campbella na Shadow Moses. Snake naciskał Bakera, pytając się go o sposób zatrzymania ataku bez klucza. Szef Arms Tech podał mu nazwisko : Dr. Hal Emmerich. Jeżeli naprawdę byliśmy w sytuacji w której oba kody uruchamiające są w rękach terrorystów to może najwyższa pora skontaktować się z projektantem Metal Gear Rexa. Gdy Snake obiecał odnaleźć Emmericha, Baker wręczył mu dysk optyczny, na którym były wszystkie zapisy z ćwiczeń. Jakie zapisy z ćwiczeń ? Mówił o ćwiczeniach z Metal Gearem. Zauważyłam nagły ruch brwi u Richarda. Baker nie zwracając uwagi na szaleńcze spekulacje, jakie właśnie rozpoczął kontynuował.
”Nie musisz udawać, że o tym nie wiedziałeś. Zostałeś przysłany, żeby to odebrać, obaj o tym wiemy.” To spowodowało jeszcze większy zamęt w mojej głowie. Jeżeli Metal Gear został stworzony na Shadow Moses, to wszystkie dane musiały być trzymane gdzieś poza ArmsTech. Dlaczego szef tej firmy nosi ze sobą te zapisy ? Wyglądało na to, że nie tylko ja się nad tym zastanawiałam. Snake, niepewnie, wziął dysk. Nagle głos Bakera przyjął błagalny ton.
”Musisz ich powstrzymać. Jeżeli prawda wyjdzie na jaw AT będzie zostanie zniszczone, ja zostanę zniszczony.”
”Ale technologia Metal Gear jest już powszechnie znana.”
”Podstawowe składniki tak, ale nie…” Baker osunął się i nagle zrobił się blady disco bólu. ”O Boże, co mi zrobiliście…?”
Usłyszeliśmy kaszel i nagłe łapanie oddechu.
”To nie może być… ta rzecz. Przeklęci biurokraci z pentagonu… Teraz rozumiem… Ty skur…” Spróbował podnieść się, ale natychmiast upadł uderzony kolejną falą bólu. Ciągle trzymając się za klatkę piersiową upadł martwy. To było zbyt podobne do ostatnich chwil Donalda Andersona, ten fakt nie uciekł uwadze Snake’a. Natychmiast zadzwonił do Campbella.
”Pułkowniku, mam nadzieje, że słuchasz uważnie. Ten tez umarł.”
Snake domagał się wyjaśnień, ale ani Campbell, ani Dr. Hunter nie byli w stanie powiedzieć cokolwiek. Snake był bardzo niezadowolony, ale Campbell kazał mu współpracować z jego siostrzenicą Meryl. Jedynym sposobem na powstrzymanie ataku, było zdobycie zapsowego klucza, który posiadała Meryl. Snake odszedł od ciała Baker’a w poszukiwaniu nieuchwytnego komandosa. Baker współpracował z Andersonem, żeby w tajemnicy stworzyć nowego Metal Geara, za pieniądze z rządowego tzw. czarnego budżetu. Moje późniejsze dochodzenie pokazało, że regularnie wpłacano dziesiątki tysięcy dolarów na konto firmy, której żona Andersona pozornie była zatrudniona jako konsultant. Wpłaty Arms Tech na konto tego sztucznego tworu, rozpoczęły się już kilka lat wcześniej. Oszacowanie całkowitej sumy jest bardzo trudne, ale można być pewnym że Anderson został przekupiony astronomiczną łapówką. Jednak nawet czarny budżet miał ograniczenia. Przypominam sobie plotkę sprzed paru lat, zanim zaczęto płacić Andersonowi. CNO ( głównodowodzący morskich operacji ), posiadał swój tajny projekt w którym chciał stworzyć zupełnie nowy rodzaj statku wojennego. Statek ten nigdy nie został pokazany, a program zatrzymany po nagłej śmierci. Niespodziewana śmierć zbiegła się w czasie z rozpoczęciem tworzenia Metal Geara. Pieniądze z czarnego budżetu przeznaczone na projekt CNO musiały zostać przeznaczone na coś innego, pytanie tylko czy był to projekt Metal Geara. Oficjalnie stwierdzono, że CNO popełnił samobójstwo, ale przypominam sobie teorie mówiące cos zupełnie przeciwnego. Cokolwiek wydarzyło się wtedy, nie ma wpływu na to, że śmierć Andersona i Bakera to nie przypadek. Ostatnie słowa Andersona odnosiły się do pentagonu, była pewna, że jest tam więcej zagadek niż wydawało się na pierwszy rzut oka.
”Teraz Baker też jest martwy. Oglądasz jego akta lekarskie ?” spytałam Richarda.
”Zrobimy to, tak na wszelki wypadek.” Nie wyglądał na szczególnie zaniepokojonego.
”Może to i dobrze, że umarł. Opiekowanie się starszym człowiekiem, ze złamana ręką nie pomogłoby Snake’owi w tej misji.”
”Widzę, że w ogóle się nie zmieniłeś.”
”Co ?”
”To zachowanie a’la zły chłopiec. Mówisz jak nieczuły drań tylko, żeby odciągnąć uwagę od czegoś. Zastanawiam się co ukrywasz.”
Richard się obrócił.
”Nie ma nic do ukrycia.”
Po udanym skontaktowaniu się z Meryl, siostrzenicą pułkownika Campbella, Solid Snake zgodził się na spotkanie się z nią w celu uratowania Dr. Hala Emmericha, głównego twórcy Metal Geara. Gdy Snake dotarł do laboratorium Ninja próbował zaatakować Dr. Emmericha i rozpoczęła się walka. Snake i Ninja rozpoczęli cichą walkę wręcz, balet wymiany ciosów wyglądał prawie jak prywatna rozmowa. Walka przedłużała się w nieskończoność, gdy nagle, dokładnie tak jak przy poprzednim spotkaniu, Ninja wydał z siebie nieludzki krzyk i zniknął pozostawiając jedynie za sobą echo tego krzyku. To było nasze drugie spotkanie z Ninja, a my ciągle o nim nic nie wiedzieliśmy. Jednak Snake rozpoznał coś podczas tej walki i zadzwonił do Campbella.
”To jest Gray Fox; ten Ninja to Gray Fox. Jestem pewny w 100%.”
”To jest niemożliwe. Zabiłeś go w Zanzibarze…” w głosie Campbella dało się słyszeć poruszenie. Nagle odezwała się Naomi Hunter.
”Tak, miał zginąć, ale nie zginął.”
Dr. Hunter ujawniła, że jej poprzednik prowadzący badania genetyczne w Fox Hound, Dr. Clark przeprowadzał badania na ludziach. Gray Fox jeden z najlepszych żołnierzy Fox Hound, jedyny który otrzymał pseudonim Fox. Kiedy sprowadzono go, śmiertelnie rannego, z Zanzibaru, jego wyśmienite warunki fizyczne, oraz umiejętność walki sprawiały, że był idealnym obiektem manipulacji genetycznych i eksperymentów wzmacniania szkieletu. Oficjalnie został uznany za zabitego w czasie akcji, ale naprawdę podtrzymywano go żywego w laboratorium. Nie mogłam nie zauważyć, z pewnym zaskoczeniem, emocjonalnego tonu w głosie, zazwyczaj spokojnej doktor, podczas opisywania tych zdarzeń. Gdy Snake zapytał ją, dlaczego nie podała informacji o tym wcześniej, Naomi wymigała się lakoniczną odpowiedzią
”To ściśle tajne informacje.”
Według wszystkich danych, obiekt badań Gray Fox zginął w wybuchu w laboratorium dwa lata temu. Obróciłam się w stronę Richarda.
”Czy to prawda ?”
”O co chodzi ?”
”Ten wypadek w laboratorium.”
”To prawda. Przyczyna wybuchu nigdy nie została wyjaśniona. Dr. Clark zginął w tym wypadku, a jedyne szczątki Gray Foxa jakie udało im się znależć to wzmocniony szkielet.”
”Więc Nami nie była jedyną osobą, która to wiedziała i nic nie powiedziała.”
”To była ściśle tajna informacja.”
Snake zajął się Dr. Emmerich’iem po ucieczce Niny. Zadziwiające było to, że Emmerich uważał, iż Metal Gear był ruchomą stacją obronną przed rakietami dużego zasięgu, a nie czołgiem z możliwością odpalenia rakiet nuklearnych. Była to osobliwa ironia, gdyż główny inżynier był nieświadomy, że broń która tworzy służy do ataku a nie do obrony. Kiedy Dr. Emmerich zrozumiał, że został oszukany, zgodził się pomagać Snake’owi. Wspomniał o udziale jego dziadka w projekcie Manhattan, oraz o wyrzutach sumienie jakie miał do końca swojego życia. Życie bywa ironiczne, ojciec Hala Emmericha urodził się w dniu w którym bomba atomowa spadła na Hiroszimę.
”Trzy pokolenia; czasem zastanawiam się czy wojna nuklearna to dziedziczna choroba mojej rodziny.”
W głosie Emmericha dało się słyszeć ból i żal. Wydawał się naprawdę załamany, tym że technologia, którą stworzył w celu poszerzenia wiedzy i posunięcia do przodu rodzaju ludzkiego, została użyta do tworzenia broni. Możecie powiedzieć, że jestem sroga, ale nie poczułam zbytniej sympatii do Emmericha. Technologiczne i naukowe innowacje nie muszą mieć związku z nuklearnymi lub biologicznymi badaniami, żeby stworzyć z ich wyników broń masowej zagłady. W końcu Ninja powstał dzięki badaniom z cybernetyki i inżynierii genetycznej, które mogły uzdrowić cywila, a nie udoskonalić żołnierza. Naukowcy nie mogą zasłaniać się praktycznością wyników swoich badań. Konsekwencje muszą zostać przewidziane, a problemy etyczne, związane z nowo wynalezioną technologią powinny zostać w środku każdego naukowca. Zastanawiałam się czy Dr. Emmerich zrozumie to kiedyś. Uwolniony z laboratorium, w którym był trzymany włączył, stworzony przez siebie, kamuflaż stealth i obiecał, że nie będzie się rzucał w oczy. Dzięki kamuflażowi, może z łatwością unikać wykrycia przez strażników. Kiedy już Emmerich odbiegł bezpiecznie, Snake skierował się na spotkanie z Meryl. Snake miał się spotkać z Meryl, żeby móc wprowadzić zapasowy klucz i nie pozwolić na odpalenie rakiet. Po drodze do hangaru, w którym przechowywano Metal Geara, Snake pokonał medium Fox Hound – Psycho Mantisa. Niestety Meryl wpadła w zasadzkę zastawioną przez najlepszego strzelca Fox Hound – Sniper Wolf. Snake próbując uratować ranną, sam został złapany. Zabrano go, nieprzytomnego, do punktu dowodzenia terrorystów, zabrano całe wyposażenie, na szczęście jednak nadajnik w uchu pozostał niezauważony, dzięki czemu mogliśmy usłyszeć rozmowę terrorystów na temat Snake’a. Z ich rozmowy zrozumieliśmy, że przygotowania do odpalenia rakiet są już gotowe. Richard był wyjątkowo pochłonięty identyfikowaniem poszczególnych terrorystów w pomieszczeniu. Po głosach ustaliliśmy, że przebywali tam Sniper Wolf, Revolver Ocelot, oraz dowódca powstania Liquid Snake. Bolało mnie to, że mało o nim wiedziałam, a wszystko co wiem pochodziło z cieniutkiego skoroszytu który przed misją pokazał mi przed misją. Człowiek z tym samym pseudonimem co Solid Snake, został przyłączony do Fox Hound po tym jak Solid odszedł z oddziału. W walce był naprawdę groźny, dzięki temu szybko został przywódcą oddziału operacyjnego Fox Hound. Jego prawdziwe imię, kraj pochodzenia i wszystkie inne informacje zostały utajnione. W dokumentach znajdowało się tylko jedno zdjęcie i byłam zaszokowana jego widokiem.
”To nie pomyłka. To jest Liquid Snake,” powiedział Richard, domyślając się o czym myślę.
”Ale, jak ?”
Twarz na zdjęciu była identyczna jak Solid Snake’a.
”Nie wiedziałbym, ale gdy ta dwójka wpadnie na siebie, coś może wyniknąć.”
Te słowa były niezobowiązujące, ale jego ton mówił wszystko. A teraz dwóch Snake’ów – Solid i Liquid – rzeczywiście stanęło twarzą w twarz. Jednak Liquid nie miał zbyt wiele do powiedzenia.
”Do zobaczenia, Bracie,” powiedział przed wyjściem. Głos miał pełen nienawiści, ale było tam też coś co brzmiało jak przeczucie kolejnego spotkania. Dlaczego było to dla mnie niemalże tak tajemnicze jak zwrot ”bracie” skierowany do Solid Snake’a, nie wiedziałem.
To, co czekało na Snake’a po tym krótkim spotkaniu z Liquiduem to Ocelot i jego testowane w KGB metody przesłuchania. Jednakże nie miał ochoty na wyciąganie informacji, tylko na ekscytowanie się torturami. Wyrywające się oddechy Snake’a rozbrzmiewały echem poprzez radio w spowitym ciszą pomieszczeniu kontrolnym. Tętno i inne dane z jego ciała, przekazywane przez nanomaszyny, pokazywały na wykresach, że Snake przechodzi nieziemskie męczarnie. Jedyne co mogliśmy zrobić to słuchać i czekać. Kiedy Ocelot skończył, wymęczony Snake został zabrany do celi. Campbell szybko nawiązał kontakt, ale tym razem to Snake miał kilka pytań do swojego byłego dowódcy. W końcu zrozumiał, że Metal Gear posiada możliwość odpalenia rakiet nuklearnych i po raz pierwszy Campbell nie wiedział co odpowiedzieć.
”Więc wiedziałeś cały czas…” dało się wyczuć rozgoryczenie w głosie Snake’a. Campbell jednak dalej nic nie mówił. To tylko potwierdziło jego przypuszczenia.
”Powinieneś mi powiedzieć.”
”…Przepraszam.”
”Pionki nie muszą wiedzieć, prawda ? Zmieniłeś się.” Campbell nie umiał odpowiedzieć na słowne uderzenia Snake’a. Według Campbella nawet prezydent nie wiedział nic o projekcie Rexa, aż do wczoraj. Żeby to bardziej skomplikować, nazajutrz miał się spotkać z prezydentem Rosji, żeby oficjalnie podpisać plan START3. Traktat ten wymuszał dalsze pomniejszanie zasobu broni nuklearnych, zaczynając tam gdzie skończył START2. Ugoda ta zmniejszyłaby liczbę rosyjskich i amerykańskich rakiet balistycznych do liczby pomiędzy dwa – dwa i pół tysiąca, a podpisanie tego byłoby historycznym momentem dokonanym po pokonaniu długiej i wyboistej drogi. Jeżeli na jaw wyszedłby fakt tworzenia nowej broni nuklearnej w USA, szanse na podpisanie traktatu stałyby się równe zeru. Gorsze od tego byłoby to, że taki brak zaangażowania Amerykanów w to co sami robią, może spowodować ogólnoświatowe zamieszki. Rząd jasno dał to zrozumienia, żeby utrzymywać tą sytuację w ciszy, niestety terroryści zdawali sobie z tego sprawę, wystarczyło spojrzeć na czas przejęcia i 24 godziny do odpalenia rakiet i wszystko stawało się jasne.
Campbell dalej próbował bronić się wobec zarzutów Snake’a
”Snake, musisz ich powstrzymać.”
”Powiedz to komuś innemu.”
”Jesteś naszą jedyną nadzieją.”
”W porządku, ale powiedz mi o co chodzi z tą nową głowicą.”
”Powiedziałem Ci, że nie wiem.”
”Nie wierzę Ci.”
”…”
”Skoro sytuacja jest tak dramatyczna, czemu nie zgodzicie się na ich żądania ? Dajcie im ciało Big Bossa. To tylko zwłoki.”
”Nie ma takiej możliwości…” Campbell grzązł w kolejnych pytaniach Snake’a.
”Czy jest jakiś powód dla którego nie możecie spełnić tego żądania ? Powód o którym mi nie powiedzieliście ?”
Gdy Campbell zamilkł, nami zaczęła mówić.
”Prezydent prowadził wiele polityk, z czego kilka ograniczało badania genetyczne na ludziach. Nie może sobie pozwolić sobie na to, żeby ludzie dowiedzieli się o genetycznie usprawnianych żołnierzach.”
”Czy naprawdę chodzi tylko o to ?”
Campbell nie odpowiedział. Za chwilę zadzwonił do mnie Snake. Uwięziony, sam na wrogim terenie, nie mogący zaufać nawet własnym przełożonym, nie mogłam powiedzieć zbyt wiele człowiekowi w takiej sytuacji.
”Złapany nie znaczy przegrany. Pozostań czujny, wypatruj ucieczki i nie poddawaj się.” Miałam wątpliwości co do skuteczności tych słów wymawianych przez kogoś bez doświadczenia bojowego, ale to było najlepsze co mogłam mu powiedzieć. Nie mieliśmy innego wyjścia, oprócz zaufania umiejętnościom Snake’a. Po wyłączeniu radia zauważyłam jak Richard mi się przygląda.
”Tak ?”
”Jesteś bardzo zaangażowane w to zadanie.”
”Masz coś przeciwko ? Sam przecież zmusiłeś mnie do udziału.”
”Nie, ale muszę przyznać, że jestem trochę zazdrosny.”
”Ach zagrywka – zazdrość, to też znam.”
Richard odwrócił wzrok.
”Nie nazwałbym tego zagrywką. Jeżeli… zresztą nieważne.” Zapalił papierosa. Chesterfield. Takie same palił Humprey Bogart.
”Ciągle palisz tą samą markę.”
”Znasz mnie. Kiedy już uznam, że coś lubię nie umiem z tego zrezygnować. Papierosy, styl pracy, kobiety… wszystko.” Mówiąc to nie patrzył na mnie. Tortury trwały i trwały, wyłącznie w celu złamania Snake’a. Wytrzymywał za każdym razem, ale jego siły stopniowo spadały, w jego głosie było słychać narastający ból z każdym połączeniem.
”Nami mów do mnie. Potrzebuję czegoś co mnie odciągnie.”
”O czym chcesz żebym mówiła.”
”Nie jestem zbyt dobra w wyszukiwaniu tematów do rozmów.”
”Opowiedz mi o sobie.”
”O mnie ? To nie takie proste.”
”Masz jakąś rodzinę ?”
”…To nie jest szczęśliwy temat dla mnie.”
”Ja nie mam rodziny. Kiedyś był ktoś kto nazywał siebie moim ojcem.”
”Gdzie on jest ?”
”Martwy. Zabiłem go.”
Jeszcze bardziej zszokowało mnie to co Campbell powiedział potem.
”Mówicie o Big Bossie.”
”Co ? Big Boss był twoim… ?”
”Nie mogłaś o tym wiedzieć,” Campbell mówił do Naomi. “to było sześć lat temu w Zanzibarze. Tylko ja i Snake wiemy o tym.”
”O Boże, czy naprawdę Big Boss był twoim ojcem ?” Nami ciągle nie mogła uwierzyć.
”To wszystko co on powiedział i to wszystko co ja wiem.”
”Wiedziałeś i mimo to zabiłeś go ?”
”Tak.”
”Dlaczego ?” Naomi pytała zajadle. Snake odpowiedział dopiero po chwili.
”Bo on tego chciał i ja też tego chciałem.”
”Nawet jeśli tak to przecież zabiłeś własnego ojca.”
”Tak wiem. To mój osobisty koszmar…” głos Snake’a był najcuchszy jak dotąd.
”Czy dlatego opuściłeś Fox Hound ?”
”Może. Nie mogę zaprzeczyć, że dobrze było zgubić samego siebie. Łatwo jest to zrobić na Alasce…” Po chwili Nami zaczęła mówić zniżonym głosem.
”Ja także nie mam prawdziwej rodziny. Mam brata, który przeprowadził mnie przez college, to wszystko. On nawet nie jest moim biologicznym bratem i jest dużo starszy ode mnie.”
”Gdzie jest on teraz ?”
”Odszedł…” W jej głosie było słychać wielki ból i wydaje mi się, że coś jeszcze.
”Przyszywany brat, który przeprowadził ja przez college, o tym mi nie powiedziano.” Wymruczał Richard. W jego głosie dało się słyszeć nieufność i, co zaskakujące, nutkę gniewu. Otworzyłam skoroszyt z danymi Naomi. Naomi Hunter. Urodzona w Nowym Jorku w 198X, doktorat z genetyki. Zrekrutowana przez ATGC, wkrótce po napisaniu doktoratu, przeprowadziła się do kalifornijskiej tzw. Biotechnologicznej zatoki. Prowadziła kilka programów terapii genetycznych, dopóki nie została rekrutowana, przez Fox Hound, żeby zostać tam głównym genetykiem, był to rodzaj nagrody za jej osiągnięcia w dziedzinie badań genetycznych. Rodzice zginęli w wypadku samochodowym kiedy miała dwa lata. Brat, przez dziesięć jej opiekun, był członkiem Margines. Został zabity w czasie misji treningowej, kiedy miała siedemnaście lat. Richard zastanawiał się przez chwile, poczym napisał coś w swoim notesie. Przywołał jednego ze swoich ludzi, wydarł kartkę z notesu podał mu ją.
”Nadaj tą wiadomość do USS Discovery, upewnij się, że Campbell się o nie dowie.”
”Co Ty znowu knujesz ?” już zadając pytanie wiedziałam, że nie odpowie.
Tortury ciągle trwały, ale Snake wykorzystał brak uwagi strażnika i uciekł z celi. Miejsce i przeznaczenie, Meryl zostało ukryte przed nami. Ciągle uciekając, Snake odmawiał trzymania się z dala od drogi do hangaru z Metal Gearem. Co nim kierowało ? Obwiniał się za złapanie Meryl i chciał ją pomścić ? Czuł obowiązek dokończenia misji ? Chęć zatrzymania rzęźi którą spowoduje atak nuklearny ? Nic z tego nie pasowało do Snake’a. Był wielką zagadką. Nie mogliśmy zrobić nic więcej oprócz patrzenia jak biegnie, ranny i zmęczony. Po pokonaniu Snpier Wolf, która znowu się na niego zaczaiła, Snake zbliżał się do hangaru Metal Gear’a. Jednak tuz przed hangarem czekał na niego gigantyczny członek Fos Hound, uzbrojony w działo gatlinga z myśliwca. Jednak ostatecznie to Snake zatryumfował. Ranny, opierający się o ścianę Raven zaczął mówić, gdy Snake się podszedł do niego.
”Są pewne gatunki wężów, których natura nie chciała… Wydaje mi się, że Ty i szef należycie do nich. Idź i załatw to z nim… Ja będę oglądał jak to się skończy.”
Umierający Ravel upuścił łuskę.
”Dam Ci jedną wskazówkę. Człowiek, który umarł na twoich oczach w celi, to nie szef DARPA. To był Dechy Octopus, jeden z członków Fos Hound. Był mistrzem przebrań… Chyba tylko kosiarza nie mógł oszukać.”
”Czy on nie żyje ?”
Raven nie odpowiedział na to szybkie pytanie. Snake spróbował innej drogi.
”Po co zadawać sobie tyle kłopoty i wcielać się w Andersona ?”
Raven uśmiechnął się słabo.
”To jedyna wskazówka, jaką dostaniesz. Wszystkiego innego musisz się sam domyślić.”
Parę minut póżniej Vulcan Raven umarł. Richard był zasmucony.
”Więc to tak. Zupełnie nas oszukali.”
”Dlaczego Decoy Octopus przebrał się za Andersona ?” spytałam.
”Nie wiem. Może, żeby wyciągnąć informacje od Snake’a.”
”To by oznaczało, że wiedzieli, że Snake przybędzie.”
Richard, nic nie mówiąc, zgasił papierosa. Miał minę pokerzysty, ale doskonale wiedziałam o czym myśli. Mieliśmy przeciek. Podczas naszej rozmowy ktoś zadzwonił do Snake’a.
”Snake, to ja…”
”Master ?” Snake odpowiedział, wyglądało na to, że dzwonił Master Miller.
”Muszę Ci coś powiedzieć o Nami Hunter. Wyłącz nasłuch”
Miller jeszcze nie skończył zdania, a już odezwał się Campbell.
”O co chodzi z Dr. Hunter ?”
Miller wydał rozgniewany odgłos, było oczywiste, że nie chciał żeby Campbell słyszał to co chciał powiedzieć.
”Pułkowniku, czy Nami tam jest ?” zapytał Snake.
”Nie, usiłuje się zdrzemnąć.”
”W porządku.”
Campbell znowu zwrócił się do Millera.
”Co mówiłeś o Dr. Hunter ?”
”W porządku. Może to i lepiej jeżeli pułkownik teraz się o tym dowie.” Master powiedział to z rezygnacją.
”No mów” ponaglił Snake.
”To nie jest prawdziwa Nami Hunter, pułkowniku.”
”Co !?” Campbell podniósł głos zadziwiony. Miller spokojnie kontynuował.