Dziś przedstawię Wam fakty dotyczące samolotu, z którego Naked Snake wyskoczył rozpoczynając Virtuous Mission – zadanie mające na celu odnalezienie i odbicie z rąk Rosjan Sokolova. Historię już znacie, czas poznać maszynę.

Combat Talon oznacza bojowy szpon. Samolot ten tworzony jest dla US Air Force – sił powietrznych Stanów Zjednoczonych. Jego głównym przeznaczeniem są akcje infiltracyjne (zrzucanie żołnierzy, agentów), eksfiltracyjne (odbieranie osób z powierzchni ziemi) i tankowanie bojowych helikopterów. Powstało kilka odmian pojazdu, jednak różnice pomiędzy nimi są na tyle niewielkie, że nie warto poświęcać im większej uwagi.

MC-130E powstał w USA w 1966 roku. Samolot stworzyła fabryka Lockheed Aircraft Corporation. Model ten stanowi odmianę innego samolotu – C-130 Hercules.

Drogę do wyznaczonego celu załoga bada za pomocą rozbudowanego sprzętu radarowego, funkcjonującego nawet w trudnych warunkach atmosferycznych. Combat Talon wyposażony został również w sprzęt defensywny. W konfrontacji z wrogiem stosowane są urządzenia do zakłócania emisji radarowej, skanery pasm radiowych, osprzęt służący do śledzenia terenu w podczerwieni i trybach noktowizyjnych. Na wyposażeniu maszyny znajdują się też flary, zrzucane jako cele pozorne (cieplne lub radarowe) ściągają na siebie uwagę wrogich rakiet.

Jednym z najciekawszych pomysłów zaimplementowanych w pojeździe jest system ratunkowy Fultona – Surface To Air Recovery System (STARS). I o nim wspominano w Metal Gear Solid 3. Za pomocą metody tej Snake i Sokolov mieli zostać ewakuowani z nieprzyjaznego obszaru. Jak taki proces wyglądał w praktyce? Otóż po zrzuceniu agenta, z samolotu zrzucano w odpowiednio wybranym miejscu sprzęt niezbędny do zastosowania systemu Fultona (przede wszystkim balon). Po wykonaniu misji agent musiał dostać się do tego miejsca i przygotować urządzenia. Balon unosił się w górę (na wysokość około 150 metrów), podnosząc wraz z sobą nylonową linę. Na ziemi przymocowywano do liny uprząż (lub uprzęże, jeśli mowa była o dwóch osobach), które ewakuujący się ubierali. Nadlatujący Combat Talon przechwytywał drugi koniec liny w specjalne wypustki ulokowane na dziobie (widoczne na niektórych zdjęciach) i w ten sposób mógł holować za sobą dodatkowych pasażerów. Szok fizyczny doznany przez znajdujących się w balonie porównać można do tego w czasie skoku spadochronowego (samolot przechwytywał linę przy prędkości około 240 km/h).

Pojazd miał swój udział między innymi w czasie wojny w Wietnamie (rozrzucanie ulotek, dostarczanie żołnierzy) i wiele razy później. Przykładową jego akcją jest operacja Just Case z przełomu lat 1989/1990, mająca na celu przywrócenie demokracji na Panamie. Samolot działał też w Grenadzie. W czasie operacji Pustynna Burza, Combat Talon brał udział w około 1/3 wszystkich zrzutów żołnierzy.

Maszyny te wyposażone są w gniazda tankujące: jedno służące do tankowania samego Combat Talon przez inny pojazd; drugie do tankowania przez MC-130E innych samolotów.

Oto dane maszyny:

Silnik: cztery silniki Allison T56-A-15

Moc: 4910 koni mechanicznych przypadających na silnik

Długość: 30,7 m

Wysokość: 11,7 m

Rozpiętość skrzydeł: 40,4 m

Szybkość: 484 km/h

Zasięg wysokości: 10 000 m

Załadunek: 53 jednostki piechoty i 26 spadochroniarzy

Maksymalna waga załadunku: 69750 kg

Zasięg: 4344 km (biorąc pod uwagę tankowanie w powietrzu – nieograniczony)

Koszt produkcji: 42 miliony dolarów

Warto wspomnieć o następcy Combat Talona, czyli o Combat Talon II. Samolot powstał i zaczął być stosowany na początku lat 90 (po Wojnie w Zatoce). Poza kilkoma modyfikacjami w wyglądzie maszyny, najistotniejszymi nowościami jest możliwość korzystania z systemu GPS, czy aparatura pomocna w przypadku operacji nocnych. Nowa wersja pojazdu mogła latać na niższym pułapie, co pozwoliło na dokonywanie szybszych infiltracji. Wiele systemów zautomatyzowano, redukując tym samym ilość niezbędnej załogi do dwóch osób. Combat Talon II brał udział w akcji ratunkowej amerykańskiej ambasady w Liberii w 1996, czy też i w innych zadaniach, przykładowo w Zairze i Kambodży.