Metal Gear Solid 2: Substance to głównie wirtualne misje treningowe, czyli VR i Alternative Missions, a także zestaw kilku mini-misji, czyli Snake Tales. Ogólnie gra w swojej części treningowej została oparta na MGS: Integral, chociaż pojawiają się zaskakujące i oryginalne rozwiązania, jak np. przeniesienie Raidena do lokacji Tankowca, czy Snake’a do kompleksu Big Shell. Tak czy inaczej gra, prezentuje się świetnie, ma dobrze rozdysponowany poziom trudności, a dzięki Konami, można swoje najlepsze wyniki wysłać na listę rekordów. No więc zaczynamy z dwoma podstawowymi postaciami, spośród siedmiu dostępnych. Wszystkie misje postaci, dzielą się na dwa działy: VR Missions i Alternative Missions.

VR Missions

VR Missions to znany wszystkim z Metal Gear Solid: Integral, tryb, w którym każda z misji dzieje się w zmienionej graficznie scenerii. Misje te wyróżnia także dobre reżyserskie przygotowanie, wrogów, ich ustawienie a także trasa, po której się poruszają. Cała kategoria VR dzieli się na pięć trybów dostosowanych do naszego bohatera:

· Sneaking Mode – Misje typu „Sneaking” ( przejście przez całą planszę niezauważonym przez wroga ) i „Eliminate All” ( oprócz bycia niezauważonym, musimy także, wyeliminować wszystkich wrogów na danej planszy ).

· Weapon Mode – Niszczenie określonych celów za pomocą wszystkich broni dostępnych w MGS2.

· First-Person Mode – Kilka misji, które należy ukończyć widząc i poruszając się w trybie z oczu bohatera – FPP. ( Tryb ten posiada tylko Snake i Raiden ).

· Variety Mode – Miny, gigantyczni żołnierze, czy schodzenie w dół z ogromnej budowy… W tym trybie bądź przygotowany na wszystko.

· Streaking Mode – Ekskluzywny tryb zarezerwowany tylko dla X Raiden’a. Jest to 5 misji rozgrywających się w planszach ze Sneaking Mode, tyle, że musimy je przejść wszystkie za jednym razem!

Alternative Missions

Misje z Alternative Missions rozgrywają się w miejscach, z rzeczywistej gry, czyli na Tankowcu i na Big Shell. Jest to ogólny test sprawnościowy, kładący największy nacisk na nasze zachowanie w grze, zdobyte w niej umiejętności, a także umiejętność infiltracji.

· Bomb Disposal Mode – Lokalizuj i unieszkodliwiaj bomby C4, podłożone w przeróżnych miejscach na planszy.
· Eliminate Mode – Wyeliminuj wszystkich przeciwników na planszy, coś jak w VR Missions tyle, że wrogowie mogą Cię zauważyć.
· Hold-Up Mode – Skłoń do poddania i jednocześnie pozbądź się wszystkich żołnierzy na planszy.
· Photograph Mode – Zrób wyznaczone zdjęcia, używając technik prawdziwego fotografa ( Tryb ten posiada tylko Snake i Raiden ).

Snake Tales

A teraz parę słów o pięciu mini-misjach, do przechodzenia Snake’iem. Ich fabuła jest z góry określona i nie jest bezpośrednio związana z rzeczywistym scenariuszem. Są one rozgrywane w miejscach rzeczywiście zamieszczonych w MGS2, czyli na Tankowcu lub na Big Shell. Cały pomysł został zrodzony dla wszystkich fanów Metal Gear Solid, którzy w samej grze nie mogli się w pełni rozkoszować obecnością swojego ulubionego bohatera. Misje te nie mają scen przerywnikowych, Snake w nich nie posiada Codecu, a poza tym nie prowadzi on w nich żadnych rozmów. Poniżej zamieszczam skrócone opisy scenariuszy poszczególnych mini-misji zamieszczonych w Snake Tales:

· A Wongdoing
Solid Snake zostaje wysłany na Big Shell, aby uratować Prezydenta z rąk terrorystów, którym przewodzi Fatman. W tej historii pojawia się pułkownik Ames i jest bezpośrednio powiązany z Fatmanem i zamieszany w porwanie prezydenta. Na końcu tej misji Snake musi stoczyć walkę z Fatmanem.

· Big Shell Evil
Otacon wysyła Snake’a na Big Shell aby ocalił jego siostrę Emmę. W tym celu musi zapoznać się z tzw. „Ghost of Big Shell” czyli myśliwcem. Jest on także bossem tego poziomu.

· Confidential Legacy
Snake w stroju z MGS przeszukuje tankowiec w poszukiwaniu Meryl. Dowiaduje się, że Meryl pracuje wraz z pułkownikiem Gurlkovichem, asekurując przewożonego na tankowcu Metal Gear’a. W końcu musisz stoczyć walkę z Meryl, używając Handguna.

· Deadman Whispers
Podczas militarnych treningów na Big Shell, Vamp zaczyna mordować podstawionych Marines, jako zemstę za utraconą jednostkę w swojej grupie. Snake jako Pliskin musi zatrzymać Vampa przed zabiciem Scotta Dolpa. Na koniec tej misji walczysz z Vampem.

· External Gazer
Równoległe wszechświaty zderzają się, przez co rzeczywistość całkowicie się zmienia. Snake musi złapać ogromnego potwora, zostać Raidenem i uratować wszechświat przed planami Solidusa. W tej misji są same niespodzianki: Nowa Olga, dobra Fortune czy np. Mei Ling umawiająca się z Solidusem! Na samym końcu musimy zmierzyć się z Solidusem, bez jakiejkolwiek broni.

Skateboarding by Kotlet schabowy

Jak większość z Was zapewne wie, jednym z dodatków wersji Substace MGS’a 2 jest właśnie tryb Skateboarding. Jednak, na nieszczęście posiadaczy innych platform, jest on dostępny tylko na Playstation 2. Prawdopodobnie chodzi o jakiś „odpłatny” exclusive dla posiadaczy konsoli Sony. Ja, jako jej posiadacz, postanowiłem Wam co nieco o tym napisać.
Na początek o tym, co pierwsze rzuca się w oczy, czyli grafika i….początek gry. Po Loadingu mamy wybór postaci : Snake i Raiden w podstawowych strojach z gry ( ten drugi na plecach ma katanę ). W tle leci główny motyw MGS’ów, przerobiony na „rock’owy”, który towarzyszy nam również w czasie właściwego grania. Rodzaje zadań, jakie mają do wykonania nasi bohaterowie są takie same ( rodzaje, nie zadania, ale o tym później ) – widzimy je przy wyborze postaci. Teraz o grafice : jest całkiem ładna, postacie wyglądają prawie jak te w MGS’a 2. Otoczenie : platformy Big Shell, znana, w miarę monotonna kolorystyka, jednak zmieniona konstrukcja. Jeździmy oczywiście po zewnętrznych częściach platformy, która sama w sobie nie jest odwzorowaniem tej z gry : występują oczywiste zmiany, typu dodanie ramp, czy rurek, oraz inne, jak przeniesienie dźwigu, lotniska, „kominów” w różne miejsca. Oczywiście strut’y zostały także zmienione w ten sposób, że wokół ich ścian i wejść jest wystarczająco dużo miejsca, żeby pojeździć. W skład poziomów wchodzą także dachy i mosty. Jakie są różnice w miejscówkach Snake’a i Raiden’a ? Otóż ten pierwszy ma dostępne dwa struty, kórych nie ma Jack, a sam Raiden ma jeden, którego nie ma „Wąż”. Zagmatwałem : ) ? Napiszę w taki sposób : całość to to 1 2 3 4 i 5, z czego Snake ma 1 2 3 4, a Raiden ma 1 2 5. Czyli każdy ma choć jedną cześć, której nie ma drugi. To taki przykład. O muzyce już wiecie : motyw „Metal’owy” przerobiony na „rock’owy”. Teraz o rzeczach chyba najważniejszej : model jazdy i sterowanie. Domyślam się, że większość osób, które miały styczność z grą skate’ową, miała styczność z Tony Hawk’s Skateboarding i raczej jest przyzwyczajony do tamtego modelu i sposobu kierowania postacią. Przez to można się trochę mylić, a i przyzwyczaić. Przyciski : X-skok, po przytrzymaniu. O- grab, [] -flip i trójkąt : grind. Jednak dla ludzi przyzwyczajonych do jeżdżenia w Tony Hawk’u niewygodne będzie to, że nie można, nie licząc kierunków, trzymać dwóch przycisków naraz. Trudno to napisać, ale jedno jest pewne : zbyt wygodne to to nie jest. Poza tym : żeby „wybić” się z rampy w powietrze, trzeba puścić X ( przyspieszenie : kucanie bohatera ) w takiej dziwnej odległości od krawędzi : stosunkowo daleko. Ponadto : aby robiąc graba ( chwyt deski ) w powietrzu, jednocześnie obracając się wokół własniej osi, nie można trzymać przycisku odpowiedzialnego na trik ( O ) i skręcać przyciskiem kierunkowym, tylko trzymać R1, czy 2, który za to kręcenie odpowiada. Manual to tutaj nie wciśnięcie „góra-dół”, tylko „góra-trójkąt”. Jednak ta mini-gra powstała na „silniku” gry „Evolution Skateboarding” autorstwa KONAMI, więc nie ma się co dziwić, że różnice występują. Jednak, podsumowując kwestię sterowania i modelu jazdy : można się przyzwyczaić.
Teraz coś o zadaniach. Jako każdy bohater mamy do wykonania : zdobycie określonej ilości punktów ( tutaj 8000 ), zebranie jakichś przedmiotów ( 4 Ration’y – Raiden, 4 Dog tag’i – Snake ), rozwalenie czegoś ( 4 strzelające Cypher’y : i Snake i Raiden ), grind 150 metrów ( może nie wyjść do końca, ale i tak się liczy „zaliczona” długość ), znalezienie ukrytego przedmiotu i zadanie specjalne ( Snake : wysadzenie jednego Strut’a, Raiden : uruchomienie dźwigu ), które polega na uaktywnieniu ( najechaniu ) jakiegoś przedmiotu ( bomba : Snake, dźwignia/wajcha : Raiden ). Na jeden „przejazd” mamy trzy minuty, i, co uważam za niezbyt ciekawe, przez te trzy minuty musimy wykonać wszystkie zadania. Czyli : jeżeli wykonasz wszystkie oprócz jednego, i skończy Ci się czas, to dając Retry musisz robić wszystko od nowa.
Czas teraz na podsumowanie. Ogólnie gierka jest całkiem fajna, jednak krótka. Kilka rozwiązań może frustrować, szczególnie, jeżeli jesteśmy przyzwyczajeni do gry w „Tony Hawk’s Pro Skater”. Zadania są w sumie fajne, lecz typowe, co jednak nie przeszkadza. Grafika jest ładna, animacja nie „przycina” : jest płynna, jednak niektóre ruchy postaci wyglądają trochę „sztucznie”. Gra jest fajna, jednak jak już się zaliczy wszystkie zadania ( niekoniecznie w czasie ), to raczej nie ma się zbytnio ochoty „wracać” do niej. W sumie jak zaczynałem w to grać, to niezbyt mi się podobało, jednak przyzwyczaiłem się do sterowania i modelu jazdy i okazało się całkiem ciekawie. Jeżeli masz PS2 i Peceta, używasz oryginałów, i masz wybór : wersja na PC, czy droższa wersja na PS2 z trybem Skateboarding : nie polecam płacić więcej ( z tego, co się orientuję, to około 50 złotych, lub więcej ) za ten tryb.